jenny
Παραλίες Πιερίας
Η Πιερία διαθέτει αμέτρητα χιλιόμετρα αμμουδιάς και πολυάριθμες παραλίες, κάποιες οργανωμένες και κάποιες όχι τόσο.
Η Παραλία της Κατερίνης και η Ολυμπιακή Ακτή είναι αμμώδεις ακτές με ρηχή θάλασσα, άκρως οργανωμένες με πληθώρα beach bars και εγκαταστάσεις θαλασσίων σπορ. Εκεί που τελειώνει η παραλία της Ολυμπιακής Ακτής υπάρχει παραλία γυμνιστών.
Λίγο πιο βόρεια οι παραλίες του Κορινού διαθέτουν πλούσια άμμο και ρηχή θάλασσα, και προσφέρονται για παιχνίδια στην παραλία. Εκεί θα έχετε την ευκαιρία να επισκεφτείτε δύο σημαντικούς μακεδονικούς τάφους.


Στην βόρεια Πιερία, συναντάμε τις παραλίες της Μεθώνης, κοντά στο Δέλτα του ποταμού Αλιάκμονα, ο οποίος σχηματίζει έναν πολύ σημαντικό υδροβιότοπο στις εκβολές του, καθώς και τον Μακρύγιαλο, μια οργανωμένη παραλία με beach bar και χρυσή άμμο. Η περιοχή διαθέτει μία από της σημαντικότερες μυδοκαλλιέργεις της Ελλάδας.

Εάν πάλι αναζητάτε πιο απομονωμένες παραλίες μπορείτε να διαλέξετε ανάμεσα στην Πύδνα και ειδικά την θέση Κούτσουρο, κοντά στα ερείπια της αρχαίας Πύδνας και του σωζόμενου βυζαντινού κάστρου, και στην παραλία του Άη-Γιάννη, λίγο πιο βόρεια από τον Μακρύγιαλο.

photo: Oikonomou Aggelos
Στην Πύδνα βρίσκεται και η Αλυκή του Κίτρους όπου πραγματοποιείται εξόρυξη αλατιού, καθώς επίσης και ο υδροβιότοπος του Κίτρους κοντά στην γραφική μαρίνα.

Κοντά στο Λιτόχωρο, θα διασκεδάσετε στις παραλίες της Γρίτσας και της Πλάκας μιας και εκεί υπάρχουν τα πιο δημοφιλή μπαρ της Πιερίας.

photo: Ιριδα Μαρία
Αν ψάχνετε για απομόνωση επισκεφτείτε την βοτσαλωτή παραλία του Βαρικού, η οποία βρίσκεται κοντά στο Αρχαίο Δίον.

Για οικογενειακές διακοπές προσφέρεται η παραλία της Λεπτοκαρυάς, μια αμμώδης παραλία με ψιλό βοτσαλάκι , ρηχά κρυστάλλινα νερά και πλούσια βλάστηση. Βρίσκεται κοντά στα Αρχαία Λείβηθρα όπου ο μύθος λέει πως θάφτηκε ο Ορφέας.

Εναλλακτικά, επισκεφτείτε την παραλία του Παντελεήμονα η οποία συνδυάζει άμμο και βότσαλα και καλύπτει όλες τις κατηγορίες των λουόμενων. Εκεί μπορείτε να επιχειρήσετε να πετάξετε με αλεξίπτωτο πλαγιάς.

Στο κάστρο της περιοχής διοργανώνεται κάθε καλοκαίρι το Φεστιβάλ Ολύμπου. Χρυσή άμμο θα απολαύσετε και στην παραλία της Σκοτίνας. Η παραλία αυτή βρίσκεται πολύ κοντά στον παλαιό οικισμό της ’Ανω Σκοτίνας όπου υπάρχουν πετρόχτιστα σπίτια του 17ου-18ου αιώνα, η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου (14ος αι.) με μοναδικό ξυλόγλυπτο τέμπλο και η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (1862) στην πλατεία του οικισμού.

Η παραλία του Πλαταμώνα ενδείκνυται για όσους συμπαθούν την πέτρα. Τα γραφικά σοκάκια του χωριού θυμίζουν νησιώτικες διακοπές, το ίδιο και τα ταβερνάκι με το φρέσκο ψάρι.

Η παραλία των Νέων Πόρων με την ρηχή θάλασσα και την χρυσή αμμουδιά μήκους 5χλμ., οριοθετεί και τα σύνορα Πιερίας και Λάρισας.
Ανάμεσα στους Πόρους και το Καστρί, υπάρχει και η δεύτερη παραλία γυμνιστών του νομού.
Σε απόσταση 5χλμ. βρίσκεται ο παραδοσιακός οικισμός Παλαιοί Πόροι, ένα γραφικό χωριό χτισμένο σε υψόμετρο 600μ., στις παρυφές του Ολύμπου. Ενδιαφέρον έχει το πανέμορφο δάσος πάνω από το χωριό, όπου μπορείτε να επισκεφτείτε τα πανέμορφα εκκλησάκια των Αγίων Αποστόλων και της Ζωοδόχου Πηγής.
Άνω Σκοτίνα, Πιερία
Είναι ένας εγκαταλελειμμένος οικισμός, χτισμένος σε υψόμετρο 600 μέτρων, στις νοτιοανατολικές πλαγιές του Ολύμπου. Εντυπωσιακό είναι το μεγάλο πλατάνι της πλατείας του Παλαιού χωριού της Άνω Σκοτίνας και τα λιθόκτιστα κτίρια του χωριού.
Εκεί μπορεί κανείς να επισκεφθεί τους Ιερούς Ναούς της Κοιμήσεως Θεοτόκου και Αγίου Αθανασίου, να δει το παλαιό Δημοτικό Σχολείο και να περιδιαβεί στα στενά δρομάκια και τα σοκάκια.
Ο ιερός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, κτισμένος το 1862, γιορτάζει τον δεκαπενταύγουστο και γίνεται και πανηγύρι.
Δίπλα, ένας υπεραιωνόβιος πλάτανος, που αν και η κουφάλα στη βάση του είναι τεράστια, αυτός είναι υγιέστατος.
Αξίζει όμως να κάνετε και μια στάση στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία.
Η Άνω Σκοτίνα απέχει περίπου 11χλμ. από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Όμως, πολλοί υποστηρίζουν πως είναι μια από τις ομορφότερες διαδρομές τις Ελλάδας.
Τα χωριά Ρητίνη και Βρία, Πιερία
Η Ρητίνη, χτισμένη αμφιθεατρικά στους πρόποδες των Πιερίων Ορέων, σε υψόμετρο 500μ., προσφέρει μια μαγευτική θέα στον Θερμαϊκό κόλπο, την πεδιάδα της Κατερίνης, αλλά και στον Όλυμπο.
Οφείλει το όνομά της στον μεγάλο αριθμό ρητινωδών πεύκων που υπήρχαν στην περιοχή, πριν οι κάτοικοι αποφασίσουν να τα αντικαταστήσουν με καρποφόρα δέντρα.
Η ιστορία της κρατά πάνω από 400 χρόνια. Υπάρχουν υπολείμματα πολιτισμών σε όλη την ευρύτερη περιοχή και από διάφορες χρονολογικές περιόδους χωρίς να έχει γίνει συστηματική ανασκαφή και πιστοποίησή τους.
Στο ανατολικό τμήμα του χωριού, που είναι και το πιο παλιό, θα βρείτε κτήρια από το τέλος του 19ου αιώνα.
Στη Ρητίνη βρίσκεται και η μονή του Αγίου Γεωργίου χτισμένη τον 15ο αιώνα. Ήταν το θρησκευτικό κέντρο της περιοχής, όπου πραγματοποιούνταν οι μεγάλες χριστιανικές γιορτές. Υπήρξε επίσης κρησφύγετο αρματολών αλλά και κέντρο του Μακεδονικού Αγώνα. Υπήρχε μία καταπακτή μυστική, η οποία ξεκινούσε από το ιερό του ναού και κατέληγε στο βόρειο μέρος του μέσα σε πυκνό δάσος.
Ανάμεσα στη Ρητίνη και τη Βρία, σε υψόμετρο 1000μ., στη θέση «Σεντούκα», υπάρχει αρχαίο λατομείο μαρμάρου. Εκεί μπορείτε να δείτε διάσπαρτους ημιτελείς κίονες, μεγάλα ημικατεργασμένα κομμάτια μαρμάρου (οι κάτοικοι τα λένε σεντούκια), των οποίων ο τρόπος κοπής, η μέθοδος μεταφοράς και η τελική χρήση παραμένει μυστήριο.
Η Βρία (παλιά λεγόταν Μπριάζα) εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους της το 1944, όταν κάηκε από τους Γερμανούς, και κατοικήθηκε ξανά στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Έχει μία γραφική μικρή εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο. Το 1945 έγινε τόπος συγκέντρωσης των Γερμανών, γιατί από εκεί μπορούσαν να παρακολουθούν τους αντάρτες που δρούσαν στα Πιέρια.
Σήμερα το παλιό χωριό ,όπως το λένε οι ντόπιοι βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα από το νέο, έχει μόνο λίγα σπίτια και αυτά σαν εξοχικά ενώ μόνιμα διαμένουν μόνο κάποιοι βοσκοί αιγοπροβάτων.
Ο δασικός δρόμος που ξεκινάει από τον οικισμό και φτάνει μέχρι τη θέση "Χτένι", σε υψόμετρο 1700μ. περίπου, προσφέρει ένα θαυμάσιο εναλλασσόμενο τοπίο μέσα σε δάσος από καστανιές, δρυς, οξιές και δασική πεύκη.
Όμορφες ορειβατικές διαδρομές ξεκινούν από τον οικισμό προς τις γύρω κορυφές των Πιερίων (Μάρμαρο, Χτένι, Μοναχό νερό, κ.α.)
Η περιοχή προσφέρεται κυρίως για πεζοπορία, ορειβασία, ποδήλατο βουνού και διαδρομές με οχήματα παντός εδάφους.
Τολμήστε την πεζοπορική διαδρομή για το Φαράγγι του Κοκόλακου, ένα από τα εντυπωσιακότερα και ανεξερεύνητα φαράγγια της Ελλάδας.
Μπορείτε να ξεκινήσετε την διαδρομή σας και από την Ρητίνη και από την Βρία με κατεύθυνση προς το καταφύγιο της Σαρακατσάνας.
Το ορειβατικό καταφύγιο της Σαρακατσάνας βρίσκεται σε υψόμετρο 1700μ., ανάμεσα σε αιωνόβια δέντρα μαύρης πεύκης. Διαθέτει 90 κρεβάτια, σάλα, οργανωμένη κουζίνα και ό,τι άλλο θα ήθελε ο επισκέπτης που επιθυμεί να γνωρίσει τα Πιέρια όρη. Για τους λάτρεις του βουνού υπάρχουν διαδρομές και σημαδεμένα μονοπάτια για πεζοπορία, δασικοί δρόμοι για ποδηλασία και αναρριχητικό πεδίο 5-25 μέτρων. Η πεζοπορική διαδρομή από την Ρητίνη στο καταφύγιο, η οποία είναι σχετικά ομαλή, διαρκεί περίπου 4 ώρες, αλλά η μαγευτική θέα στον Όλυμπο και στον Θερμαϊκό θα σας ανταμείψει. Για τους απαιτητικούς, η διαδρομή που ξεκινάει από την θέση «Πιστηριές» έχει απότομες κλίσεις και άγρια ομορφιά και διαρκεί περίπου 3 ώρες. Αν διαθέτετε τζιπ μπορείτε να την απολαύσετε πιο ξεκούραστα. Η διαδρομή διαρκεί 45 λεπτά περίπου αλλά το οδόστρωμα είναι σε κακή κατάσταση. Τον χειμώνα προσοχή στον πάγο!
Οι κάτοχοι τζιπ θα απολαύσουν την διαδρομή προς την τεχνητή λίμνη του Κατή, διάρκειας μιας ώρας περίπου, με το τζιπ να χώνεται στην παχιά λάσπη. Το θέαμα όμως σε αποζημιώνει.
Στην διαδρομή για την Σαρακατσάνα μην αμελήσετε επισκεφτείτε τον καταρράκτη Κρεμαστό, ύψους 60μ., ο οποίος ρέει μέσα σε ένα καταπράσινο φαράγγι. Δεν είναι ορατός από τον δρόμο. Χαρακτηριστικό του είναι ότι σε κάποιο σημείο το νερό του χάνεται μέσα στη γη και παρουσιάζεται πάλι μετά από αρκετή απόσταση.
Ελατοχώρι, Πιερία
Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1000μ., στους πρόποδες των Πιερίων Ορέων.
Σύμφωνα με τον μύθο, εδώ κατέβαινε ο Δίας από τον Όλυμπο για να ερωτοτροπήσει με τις Πιερίδες Μούσες, ιέρειες των τεχνών και των γραμμάτων.
Η πανέμορφη φύση, η καταπράσινη και πυκνή βλάστηση και από την άλλη η μαγευτική θέα στον Θερμαϊκό μαγεύουν τον επισκέπτη.
Ο οικισμός αποτελείται από παλαιά κτίρια αλλά και σύγχρονα οικήματα εξίσου καλαίσθητα και εναρμονισμένα με το φυσικό περιβάλλον. Ολόκληρο το χωριό, τότε λεγόταν Σκουτέρνα, είχε πυρποληθεί από τους Γερμανούς το 1944.
Μπορείτε επίσης να επισκεφτείτε την εκκλησία του Αγίου Νικολάου (17ου αι.), η οποία επέζησε της καταστροφής του 1944, και να θαυμάσετε το ξυλόγλυπτο τέμπλο του.
Αξιόλογο είναι και το Λαογραφικό Μουσείο Ελατοχωρίου.
Στο χωριό μπορεί κανείς να χαλαρώσει, να περιηγηθεί στην φύση αλλά και να απολαύσει το χιονοδρομικό κέντρο Ελατοχωρίου, που απέχει μόλις λίγα λεπτά με το αυτοκίνητο, και μπορεί να καλύψει τις βασικές ανάγκες ενός λάτρη του σκι.
Διαθέτει έναν διθέσιο εναέριο αναβατήρα 1.280μ., δύο συρόμενους (τον Απόλλωνα και τον Ερμή), δύο baby lift μήκους 150μ. και 13,5χλμ. Πίστες, καθώς και Σαλέ για να ξεκουραστείτε.
Σε χαμηλότερο υψόμετρο, στα 1000μ., βρίσκεται το ορειβατικό καταφύγιο της Άνω Μηλιάς με την όμορφη φύση του.
Όλυμπος, Πιερία
photo: Chris Papadopoulos
Ο ορεινός όγκος του Ολύμπου και η επιβλητικότητα του τοπίου προκαλούν έντονα συναισθήματα στον επισκέπτη. Η φυσική ομορφιά είναι τέτοια που προκαλεί δέος.
Έγιναν πολλές προσπάθειες για την κατάκτηση του Ολύμπου, αλλά μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα κανείς δεν κατόρθωσε να φτάσει στον Μύτικα, την υψηλότερη κορυφή του.
Οι πρώτοι που το κατάφεραν ήταν οι Ελβετοί Frederic Boissonas και Daniel Baud-Bovy, το 1913, με οδηγό τον Χρήστο Κάκκαλο. Από τότε οι αναβάσεις συνεχίζονται, και οι ορειβάτες που κατορθώνουν να ανέβουν στην κορυφή φτάνουν τους 250.000 τον χρόνο.
Πολλοί μεγάλοι ορειβατικοί σύλλογοι έχουν την έδρα τους στο Λιτόχωρο και στην Κατερίνη και παρέχουν τη σχετική πληροφόρηση και κάθε συνδρομή για όσους επιθυμούν να τολμήσουν μια ανάβαση στον Όλυμπο.
Τέσσερις βασικές διαδρομές, σηματοδοτημένες με διαφορετικό βαθμό δυσκολίας η καθεμία, ξεκινούν από την περιοχή του Λιτόχωρου:
-Λιτόχωρο, Φαράγγι του Ενιπέα, Π. Μονή Αγ. Διονυσίου, Πριόνια.
-Πριόνια, Καταφύγιο Σπήλιος Αγαπητός, Κορυφές.
-Λιτόχωρο, Λιβαδάκι, Καλόγερος, Κορυφές.
-Διασταύρωση ή Γκορτσιά, Οροπέδιο των Μουσών, Κορυφές.
Όσοι αγαπούν περισσότερο την πεζοπορία μπορούν να ακολουθήσουν μία όμορφη διαδρομή, στην περιοχή του Κάτω Ολύμπου, η οποία συνδέει τρεις παραδοσιακούς οικισμούς:
Παλιοί Πόροι, Παλιός Παντελεήμονας, 'Ανω Σκοτίνα.
Πολλά ορειβατικά μονοπάτια ξεκινούν και από την βορειοανατολική πλευρά του βουνού:
Δίον, Ρέμα Ορλιά, Κορομηλιά, Πετρόστρουγγα, Ρέμα Αγίας Τριάδας, Παπά Αλώνι Αγία Τριάδα , Κρεβάτια, Μπαρμπαλάς, Οροπέδιο Μουσών.
Ο Όλυμπος είναι ο πρώτος εθνικός δρυμός που ανακηρύχθηκε εδώ και μια πεντηκονταετία. Προστατεύονται 40.000 στρέμματά του, ενώ έχουν καταγραφεί πάνω από 1700 είδη φυτών ( περίπου το 25% της ελληνικής χλωρίδας), είκοσι τρία από αυτά τα είδη δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον κόσμο. Στην περιοχή φωλιάζουν 32 είδη θηλαστικών και 108 είδη πτηνών.
Παλαιός Παντελεήμονας, Πιερία
photo: Thodoris Kartsiotis
Παραδοσιακός οικισμός χτισμένος στις πλαγιές του Ολύμπου σε υψόμετρο 500μ. Με τα σοκάκια και τα καλντερίμια του σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή. Μετρά επτά αιώνες ιστορίας. Η αρχιτεκτονική του χαρακτηρίζεται από έναν συνδυασμό της μακεδονικής αρχιτεκτονικής και των τεχνικών ηπειρωτών τεχνιτών. Πολλά από τα παλιά σπίτια και αρχοντικά έχουν αναστηλωθεί, πολλά μάλιστα έχουν μετατραπεί σε ξενώνες, κι έτσι το χωριό μπορεί να φιλοξενήσει πάνω από 150 άτομα.
Στα καφενεία και τις ταβέρνες του χωριού θα απολαύσετε παραδοσιακά φαγητά, σπιτικά χειροποίητα γλυκά και άφθονο τσίπουρο. Ο τεράστιος πλάτανος του χωριού και το καφενείο (που παλαιότερα στέγαζε το σχολείο του χωριού) είναι πόλος έλξης για τον πρωινό καφέ, αλλά και για ένα τσιπουράκι. Στο χωριό θα ακούσετε και πηγές που αναβλύζουν από το καθάριο νερό του Ολύμπου.
Ο Παλαιός Παντελεήμονας γνώρισε εντυπωσιακή τουριστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια. Το μεράκι των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται στη περιοχή έδρασε ικανοποιητικά και το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό.
Μην αμελήσετε να επισκεφτείτε τον ναό του Αγίου Παντελεήμονα, του προστάτη του χωριού. Οι κάτοικοι λένε ότι πολλές φορές τους έσωσε από επιδημίες, αρρώστιες, αλλά και από τους Τούρκους.
Οι λάτρεις του αθλητισμού στη φύση εδώ μπορούν να ασχοληθούν με ποδήλατο βουνού, πεζοπορία, αναρρίχηση.
Από το Σχολείο Περιβάλλοντος, στην πίσω πλευρά του χωριού, υπάρχει μια πεζοπορική διαδρομή, η οποία διαρκεί περίπου 1 ½ ώρα, μέσα σε ένα δάσος από καστανιές, οξιές , πεύκα, έλατα και αμέτρητες μυρωδιές από τα ελληνικά βότανα, όπως ρίγανη και μέντα.
Ο Παλαιός Παντελεήμονας απέχει 400χλμ. από την Αθήνα και 110χλμ. από την Θεσσαλονίκη. Αξίζει να το επισκεφθεί κανείς όλες τις εποχές του χρόνου.
Φαράγγι Πατσού-Φράγμα Αμαρίου, Ρέθυμνο
Φαράγγι Πατσού-Φράγμα Αμαρίου
Στην ενδοχώρα του Ρεθύμνου, στην περιοχή του Αμαρίου, συναντούμαι το φαράγγι του Αγίου Αντωνίου.
Αποτελεί ένα από τα πιο προσιτά φαράγγια στην Κρήτη, καταπράσινο με νερό σχεδόν σε όλα τα σημεία του. Στην αφετηρία του μπορεί κάποιος να επισκεφτεί το εκκλησάκι του Αγίου Αντωνίου, μικρό, ταπεινό και σφηνωμένο μέσα στο βράχο, κατακλύζεται από την ευλάβεια των πιστών.
Πάνω από την εκκλησία βρίσκεται το παρατηρητήριο των πουλιών αξίζει την μικρή ανάβαση, η θέα από το παρατηρητήριο. Επιστρέφοντας από το Φαράγγι και 25km νοτιοανατολικά του Ρεθύμνου συναντούμε το φράγμα του Αμαρίου. Η λίμνη των ποταμών σχηματίζεται από το φράγμα του Αμαρίου, το οποίο εγκαινιάστηκε το 2009. Η λίμνη βρίσκεται μέσα στην καταπράσινη κοιλάδα του Αμαρίου, έχει χωρητικότητα 23 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων, και εξελίσσεται σε ένα σπουδαίο υδροβιότοπο στη νοτιοανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Ήδη, πολλά είδη πτηνών και ζώων έχουν αρχίσει να εμφανίζονται στην περιοχή.
Φαράγγι του Κουρταλιώτη - Φοινικόδασος Πρέβελης
Φαράγγι του Κουρταλιώτη - Φοινικόδασος Πρέβελης
Διασχίζοντας την ενδοχώρα του Ρεθύμνου κινούμενοι νότια, εισερχόμαστε στο Κουρταλιώτικο φαράγγι, άγριο τοπίο, επιβλητικά βουνά με πρώτη στάση στο εκκλησάκι του Οσίου Νικολάου.
Αξίζει το κατέβασμα μερικών σκαλοπατιών για να θαμάσει κανείς από κοντά τους εντυπωσιακούς καταρράκτες του φαραγγιού. Εκτός από τις συστάδες Φοίνικα του Θεόφραστου (Phoenix theophrastii) που αποτελούν το δεύτερο σημαντικότερο φοινικόδασος της Κρήτης, στις ορθοπλαγιές του φαραγγιού συναντάμε πλούσια βλάστηση, ενώ στις εκβολές του ποταμού υπάρχουν αμμοθίνες και διαπλάσεις ποσειδωνίας (Posidonia oceanica), που είναι από τα πλέον προστατευόμενα θαλάσσια φυτά.
Το φαράγγι χαρακτηρίζεται από την πυκνή βλάστηση και τους απότομους ψηλούς όγκους πέτρας που φθάνουν τα 600 μέτρα και στις δύο πλευρές του. Είναι ένα αριστούργημα της φύσης που αξίζει κανείς να επισκεφθεί. Καταλήγει δε σε ένα από τα πιο ιδιαίτερα και όμορφα σημεία της Κρήτης, το Φοινικόδασος και την παραλία της Πρέβελης. Σημαντικό σημείο ενδιαφέροντος αποτελεί και η μονή Πρεβέλης,
Ιδρύθηκε τον 16ο ή 17ο αιώνα, το καθολικό της είναι αφιερωμένο στον Ιωάννη το Θεολόγο τον Ευαγγελιστή και η καμπάνα του χρονολογείται από το 1629. Είναι χτισμένο σε βραχώδη τοποθεσία με θέα το πέλαγος και συγκεντρώνει πλήθος επισκεπτών κάθε χρόνο.
Μονή Αρκαδίου, Ρέθυμνο
Μονή Αρκαδίου
Η γνωστότερη μονή του Ρεθύμνου, βρίσκεται 23 χιλιόμετρα ΝΑ της πόλης του Ρεθύμνου, σε μία ιδιαίτερης φυσιολατρικής ομορφιάς διαδρομή στην ενδοχώρα του νομού. Η ιστορία της μονής συνδέθηκε με την επανάσταση του 1866, όταν οι πολιορκημένοι πολεμιστές της μονής απειλούνταν από αιχμαλωσία και ατιμωτικό θάνατο επέλεξαν την πυροδότηση της πυριτιδαποθήκης και την καταστροφή της μονής. Μετά από αυτό το γεγονός η μονή ανοικοδομήθηκε πλήρως και αναστηλώθηκε στην πρότερή της μορφή, αφήνοντας όμως ένα μισοκαμένο τέμπλο στα αριστερά της Αγίας Τράπεζας και μια μπάλα κανονιού σφηνωμένη στο αιωνόβιο κυπαρίσσι στα δεξιά στης εκκλησίας που μαρτυρούν το αίμα που χύθηκε πριν από 150 χρόνια.
Η UNESCO, έχει χαρακτηρίσει το Αρκάδι Ευρωπαϊκό Μνημείο Ελευθερίας.
Πόλη του Ρεθύμνου
Πόλη του Ρεθύμνο
Μοναδικό μνημείο αρχιτεκτονικής και παράδοσης που συνδυάζεται με φυσική ομορφιά. Ιδιαίτερο σημείο ενδιαφέροντος αποτελεί η Παλιά πόλη του Ρεθύμνου. Το ιστορικό κέντρο του Ρεθύμνου διατηρεί σε ένα μεγάλο τμήμα του τον πολεοδομικό ιστό των χρόνων της Ενετοκρατίας με δυο κεντρικές οδούς και μικρά στενάκια που οδηγούν σε δημόσια και ιδιωτικά κτίρια και κάποιες μικρές πλατείες που παρέμειναν αναλλοίωτες μέσα στο πέρασμα του χρόνου.
Περιδιαβαίνοντας τα σοκάκια της μπορεί κανείς να θαυμάσει διώροφα και τριώροφα κτίρια οθωμανικής αρχιτεκτονικής, τζαμιά και μιναρέδες, κιόσκια (σαχνισιά), τη κρήνη Ριμόντι (με το οικόσημο του Βενετού κυβερνήτη Ριμόντι), την πύλη Guora (Μεγάλη πόρτα) την κεντρική είσοδος του χερσαίου τείχους των Ενετών, το μεγαλοπρεπή ναό του Αγίου Φραγκίσκου, το γραφικότατο ενετικό λιμάνι.
Λόγω των ιδιαίτερων αυτών χαρακτηριστικών της, η Παλιά Πόλη χαρακτηρίστηκε το 1967 Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο, και το 1985 Παραδοσιακός Οικισμός.
