Astra Hotel, Καστανιά Κορινθίας, τηλ: 2747061202-3, 6945046208

photo: Chris Papadopoulos

Πρόκειται για την μεγαλύτερη λίμνη του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 2050μ. Είναι μια αλπική λίμνη που οφείλετε στους παγετώνες που υπήρχαν στην περιοχή πριν από 10.000 χρόνια.

Η ανάβαση για την Δρακολίμνη ξεκινάει από το Μικρό Πάπιγκο. Η διαδρομή διαρκεί 4 με 5 ώρες, μπορείτε όμως να κάνετε ένα μικρό διάλειμα στο καταφύγιο της Αστράκας που θα βρείτε στο δρόμο σας, για να θαυμάσετε την θέα. Στα ανατολικά της λίμνης ξεκινάει ο γκρεμός της κοιλάδας του Αώου που φτάνει μέχρι την κοίτη του ποταμού. Ανεβαίνετε εύκολα μέχρι το χείλος του και απολαμβάνετε εικόνες μοναδικής ομορφιάς, η Αλβανία, ο Γράμμος, ο Σμόλικας, η Βασιλίτσα, η Κόνιτσα, η λάκκα του Αώου, η Μονή Στομίου, όλα απλώνονται μπροστά σας.

Η Δρακολίμνη αποτελεί πόλο έλξης για Έλληνες και ξένους ορειβάτες. Έχει σχήμα καρδιάς, έκταση περίπου 8 στρέμματα, διάμετρο περίπου 120 μ., μέγιστο βάθος γύρω στα 12 μ. και θερμοκρασία νερού σε περίοδο καύσωνα 18°-19° C. Στην λίμνη ζουν αλπικοί τρίτωνες, ένα σπάνιο αμφίβιο μήκους 8-12 εκατοστών που προστατεύεται από την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία.

photo: Konstantinos K

O Εθνικός Δρυμός Βίκου-Αώου περιλαμβάνει την χαράδρα του ποταμού Αώου, τμήμα της οροσειράς της Τύμφης, τον ποταμό Βοϊδομάτη και το ιδιαίτερων αντιθέσεων φαράγγι του Βίκου, καθώς και μία σειρά από μικρούς οικισμούς.

photo: Michael Pilitsis

Το φαράγγι του Βίκου είναι ένα από τα μεγαλύτερα, βαθύτερα και εντυπωσιακότερα φαράγγια του κόσμου, με κάθετους γεωλογικούς σχηματισμούς, μεγάλη ποικιλία και εναλλαγή διαφορετικών οικοσυστημάτων, μια πανδαισία χλωρίδας και πανίδας, που αποτελούν ένα από τα λίγα εναπομείναντα καταφύγια άγριας ζωής στην Ευρώπη. Έχει μήκος 20 χλμ. και σε πολλά σημεία του το βάθος ξεπερνάει τα 1.000 μέτρα. Είναι το βαθύτερο φαράγγι παγκοσμίως, σύμφωνα με το βιβλίο Guinness. Ξεκινάει από τη γέφυρα του Κόκορου και τελειώνει στη γέφυρα του Βοϊδομάτη.

Τη χαράδρα διασχίζει ο ποταμός Βοϊδομάτης, παραπόταμος του Αώου. Εκεί βρίσκονται και οι πηγές του. Θεωρείται από τα διαυγέστερα και τα πιο κρύα ελληνικά ποτάμια, αφού τα νερά του ακόμη και στην καρδιά του καλοκαιριού σε περίοδο καύσωνα δεν ξεπερνούν σε θερμοκρασία τους 8°C - 9°C. Η πανίδα και η χλωρίδα που ενδημεί στην περιοχή είναι πολύ πλούσια και περιλαμβάνει πολλά σπάνια είδη. Δάση από σφένδαμους, βελανιδιές, πλατάνια, ιτιές, έλατα, κέδρους και άλλα κωνοφόρα, κρύβουν μέσα τους, καφέ αρκούδες, λύκους, αγριογούρουνα, ζαρκάδια, βίδρες και πολλά άλλα επαπειλούμενα είδη. Μεγάλη είναι και η ποικιλία από αγριολούλουδα που ευδοκιμούν εδώ.

Η πορεία σας για το φαράγγι του Βίκου θα ξεκινήσει από την σκάλα της Βίτσας. Σε 20 λεπτά περίπου θα φτάσετε στην κοίτη του Βοϊδομάτη και την γέφυρα του Μίσιου. Η διαδρομή για την διάσχιση του φαραγγιού διαρκεί περίπου 6 ώρες. Αν η πεζοπορία δεν είναι από τα αγαπημένα σας σπορ, μπορείτε να θαυμάσετε την θέα από το χωριό Βραδέτο (θέση Μπελόη), από το χωριό Βίκος και από το Μονοδένδρι (θέση Οξιά) όπου η θέα προς το φαράγγι είναι πανοραμική.

Το σημείο που βρίσκεται η γέφυρα είναι ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς και αξίζει τον κόπο να το επισκεφθείτε. Αποτελεί δε και την αφετηρία της διαδρομής για τους φίλους του ράφτινγκ, που θέλουν να διασχίσουν τον Βοϊδομάτη.

photo: Kiriakos Michailidis

Τα Μαστοροχώρια είναι μια ομάδα ορεινών χωριών, στην περιοχή βόρεια της Κόνιτσας. Ονομάστηκαν έτσι γιατί οι κάτοικοί τους στο παρελθόν ασχολούνταν με την οικοδομική τέχνη της πέτρας. Ήταν γνωστοί και ως «κουδαραίοι» και έχτισαν πλήθος έργων στην Ελλάδα, στην Βαλκανική, αλλά και σε μακρινές χώρες όπως η Αιθιοποία, η Περσία και η Αμερική. Εργάζονταν σε ομάδες ή «μπουλούκια» και είχαν την δική τους διάλεκτο, τα «κουδαρίτικα», την οποία μόνο εκείνοι γνώριζαν.

Πρόκειται για κουκλίστικα χωριά, χτισμένα στα πλαγιές του Γράμμου και του Σμόλικα, μέσα σε δάση οξιάς, σημύδας, πεύκου και έλατου. Το σκηνικό τους αποτελείται από πέτρινα αρχοντικά, λιθόστρωτα καλντερίμια, πέτρινες βρύσες και τοξωτά γεφύρια τα οπίοα όμως συνθέτουν χωριά αυθεντικά, χωρίς ίχνος τουριστικής ανάπτυξης. Το κάθε χωριό διαθέτει ένα ταβερνάκι, ένα καφενείο και ένα ξενώνα. Κάποια χωριά ίσως να μη διαθέτουν όλα αυτά. Όλα αξίζουν να τα επισκεφτείτε, εμείς όμως θα σας περιγράψουμε μερικά ενδεικτικά:

Στην Καστανέα επισκεφτείτε τον ναό του Αγίου Νικολάου για το εντυπωσιακό ξύλινο τέμπλο του, και τον ναό του Αγίου Δημητρίου, στην γειτονιά της Μεσσαράς, ο οποίος είναι είναι από τις τελευταίες εναπομείναντες εκκλησίες με πολεμίστρες και χρονολογείται από τον 17ο αιώνα.

Η Πυρσόγιαννη είναι η πατρίδα της πλειοψηφίας των μαστόρων της Ηπείρου, γι’ αυτό και θα βρείτε εκεί το Μουσείο των Ηπειρωτών Μαστόρων. Στεγάζεται σε ένα όμορφο κτίριο του 1926 και φιλοξενεί εκθέματα από την ζωή και την δουλειά των μαστόρων.

Σε υψόμετρο 900μ. είναι χτισμένη η Βούρμπιανη, ένα πανέμορφο πέτρινο χωριό, με δώδεκα γραφικά εκκλησάκια και ένα εντυπωσιακό σχολαρχείο με γαλάζιες ξύλινες πόρτες.

Μέτσοβο, η ορεινή πολιτεία που δεσπόζει στον ορεινό όγκο της Πίνδου, ακριβώς πάνω στο χώρισμα της βόρειας Πίνδου από την νότια. Το Μέτσοβο απέχει από τα Γιάννενα 57 χλμ., και είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1156μ. Είναι μια γραφική πόλη, με παραδοσιακή αρχιτεκτονική η οποία συνδυάζει ξύλο και πέτρα. Είναι μια περιοχή που αντιστέκεται στην αστυφιλία και την εγκατάλειψη και αναπτύσσεται σταθερά ήδη από την δεκαετία του ’50, ιδιαίτερα στον τουριστικό τομέα. Φημίζεται για τα τοπικά παραδοσιακά του προϊόντα, όπως τα ξυλόγλυπτά, τα υφαντά, τα χρυσοκέντητα, τα ασημικά, αλλά και το περίφημο τυρί «Mετσοβόνε» και πολλά άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα. Αξιοσημείωτη είναι και τήρηση με ευλάβεια των ηθών και εθίμων, της πλούσιας μουσικής παράδοσης και της γλώσσας (βλάχικη διάλεκτος). Αξίζει να σημειωθεί ότι κυρίως οι ηλικιωμένοι της περιοχής εξακολουθούν και σήμερα να ντύνονται με τις παραδοσιακές στολές της περιοχής.

Στην περιοχή υπάρχει πλήθος μονών και εκκλησιών , πολλά από αυτά μεγάλης ιστορικής σημασίας, όπως η Μονή Αγίου Νικολάου, η οποία χρονολογείται από το 1380. Επίσης, στην κεντρική πλατεία θα βρείτε τον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής με το μεγαλοπρεπές καμπαναριό της. Η εκκλησία είναι χτισμένη το 1511.

Όσο περπατάτε στα γραφικά καλντερίμια του θα θαυμάσετε και τις είκοσι πέτρινες βρύσες του χωριού που τρέχουν μοναδικής ποιότητας φυσικό νερό.

Ως τόπος καταγωγής ορισμένων από τους σημαντικότερους Εθνικούς Ευεργέτες, το Μέτσοβο δε θα μπορούσε να μη φημίζεται για την μεγάλη πνευματική του ανάπτυξη. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ συναντήθηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας με τον άκληρο Βαρώνο Μιχαήλ Τοσίτσα, λίγο πριν ο τελευταίος φύγει από τη ζωή, όπου τον έπεισε να τον υιοθετήσει και να ιδρύσει το Ίδρυμα Τοσίτσα το 1948 στο οποίο άφησε ολόκληρη την αμύθητη περιουσία του. Το Ίδρυμα Τοσίτσα προίκισε το Μέτσοβο με σχολεία, εκκλησίες, πάρκα, δημόσιες βρύσες και καλντερίμια. Κατασκεύασε ένα καινούργιο βουστάσιο, ένα υποδειγματικό τυροκομείο, ένα πριονιστήριο ξυλείας, ένα μοναδικό στο είδος του μουσείο λαϊκής Ηπειρωτικής τέχνης, ένα σύγχρονο οινοποιείο, ένα πρατήριο πώλησης παραδοσιακών υφαντών, ένα χιονοδρομικό κέντρο με τελεφερίκ (στο Καρακόλι), ένα υδραγωγείο, τον Αβερώφειο Κήπο, το συνεδριακό κέντρο "Διάσελο", αποχετευτικό δίκτυο, φωτιστικά στους κεντρικούς δρόμους, μία φοιτητική εστία στην Αθήνα και πάνω από 100 σχολεία σε ολόκληρη την Ήπειρο.

Ο Αβερώφειος Κήπος, είναι ένα πάρκο δέκα στρεμμάτων που αποτελεί μια μικρογραφία της χλωρίδας της Πίνδου. Επίσης, μην αμελήσετε να επισκεφτείτε την πινακοθήκη και το αρχοντικό Τοσίτσα που λειτουργεί και ως μουσείο Ηπειρωτικής τέχνης. Είναι ανοιχτό καθημερινά από 9:00 έως 13:00 και από 15:00 έως 17:00 και έχει δωρεάν είσοδο.

Για τους φυσιολάτρες και τους φίλους των extreme sports υπάρχουν τρία χιονοδρομικά κέντρα, το Καρακόλι, το Πολιτσιές και το Ανήλιο, καθώς και πλήθος επιλογών για kayak, rafting, snowmobile, mountain bike, ιππασία, σκι και πεζοπορία. Αυτό που δεν πρέπει να χάσετε είναι η τεχνητή λίμνη του Αώου, ένα πραγματικό στολίδι για την περιοχή, με τα γραφικά ελατοσκέπαστα νησάκια της και τα απανωτά φιορδ. Απέχει 5χλμ. από το Μέτσοβο.

photo: Amalia Lampri

Τα Τζουμέρκα (ή αλλιώς Αθαμανικά Όρη) είναι ένα από τα πιο επιβλητικά ελληνικά βουνά, μια μεγάλη οροσειρά που χωρίζει την Ήπειρο από τη Θεσσαλία. Τα περισσότερα από τα χωριά που φωλιάζουν στις πλαγιές των Τζουμέρκων ανήκουν στο Ν. Άρτας (στο νότιο τμήμα της οροσειράς), υπάρχουν όμως και μερικά χωριά στα Τζουμέρκα που ανήκουν στο Ν. Ιωαννίνων (στο βόρειο τμήμα). Τα Τζουμέρκα δεν ανήκουν στους πολύ δημοφιλείς προορισμούς των Ιωαννίνων. Δεν έχουν γνωρίσει την τουριστική ανάπτυξη των γειτονικών Ζαγοροχωρίων, παρότι η ομορφιά τους είναι παραμυθένια.

Το ομορφότερο, κατά πολλούς, χωριό της περιοχής είναι οι Καλαρρύτες, χτισμένοι στην καταπράσινη χαράδρα του ποταμού Καλαρρύτικου. Το χωριό είναι χτισμένο αμφιθεατρικά με πετρόχτιστες ανηφόρες, οι οποίες πιθανόν να σας κουράσουν. Θα σας ανταμείψουν όμως τα πέτρινα σπιτάκια με τις γαλάζιες ξύλινες πόρτες, οι λουλουδιασμένες αυλές και η μαγευτική θέα. Στην πλατεία του χωριού, σκεπασμένη από αιωνόβια πλατάνια, θα βρείτε το κτίριο του παλιού κοινοτικού γραφείου το οποίο φιλοξενεί την πλούσια συλλογή λαϊκών αντικειμένων του ζεύγους Μουσαφίρη. Ενδιαφέρον έχει και το ίδιο το κτίριο. Πρόκειται για ένα πέτρινο αρχοντικό του 19ου αιώνα, με πολλά επίπεδα, το οποίο είναι γεμάτο με μυστικές καταπακτές και μυστικές διόδους διαφυγής.

Ακριβώς απέναντι, στην άλλη πλευρά της χαράδρας είναι χτισμένο το εξίσου όμορφο Συρράκο. Η διαδρομή που ενώνει τα δύο χωριά περνάει μέσα από το φαράγγι και αποτελεί πόλο έλξης για τους λάτρεις της πεζοπορίας. Διαρκεί περίπου μία ώρα, ενώ με το αυτοκίνητο θα σας πάρει λίγο λιγότερο σε έναν δρόμο όλο στροφές. Το Συρράκο είναι παραδοσιακός οικισμός. Η διέλευση αυτοκινήτων μέσα στο χωριό δεν επιτρέπεται.

Ένα από τα πιο σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής είναι η Μονή Κηπίνας. Είναι λαξευμένη στον βράχο και χρονολογείται από τον 18ο αιώνα. Η πρόσβαση στο μοναστήρι γίνεται από ένα ξύλινο κινητό γεφυράκι που όταν ανοίγει δημιουργείται μια καταπακτή τεσσάρων μέτρων στον γκρεμό. Η θέα που προσφέρει είναι μοναδική.

Σε απόσταση 5 χλμ. από το χωριό Πράμαντα, κεφαλοχώρι της περιοχής, βρίσκεται το Σπήλαιο της Ανεμότρυπας. Είναι ένα εντυπωσιακό σπήλαιο με μια από τις μεγαλύτερες εσωτερικές λίμνες στην Ελλάδα. Το τουριστικώς αξιοποιημένο τμήμα έχει μήκος 250 μ. Είσοδος και έξοδος ταυτίζονται.

Τα πανέμορφα Ζαγοροχώρια αποτελούνται από 47 χωριά. Φημίζονται για την ομορφιά του φυσικού τοπίου, την ξεχωριστή αρχιτεκτονική τους και την σπουδαία ιστορία τους. Μία επίσκεψη δεν είναι αρκετή. Σίγουρα η ομορφιά και η γραφικότητα της περιοχής θα σας κάνει να επιστρέψετε.

Η Τύμφη καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του Ζαγορίου δημιουργώντας ένα φυσικό τοπίο άγριας ομορφιάς γεμάτο χαράδρες, φαράγγια, ορθοπλαγιές, αλπικές λίμνες, ποτάμια, λίμνες, αλπικά λιβάδια και δάση, όπου ενδημεί πλούσια πανίδα και χλωρίδα. Το υψόμετρο της περιοχής κυμαίνεται από 500 έως 2500 μ. που είναι και η ψηλότερη κορυφή της οροσειράς της Τύμφης, η Γκαμήλα.

Το Ζαγόρι έχει έκταση 1000 χλμ. περίπου, και χωρίζεται σε τρία γεωγραφικά τμήματα. Το Ανατολικό, το Δυτικό και το Κεντρικό Ζαγόρι. Το Ανατολικό Ζαγόρι βρίσκεται βορειοανατολικά από τα Ιωάννινα και περιλαμβάνει όμορφα χωριά όπως: τα χωριά της κοιλάδας του Βάρδα (Γρεβενίτι, Ελατοχώρι, Μακρίνο, Φλαμπουράρι, Τρίστενο), τα χωριά της κοιλάδας του Ζαγορίτικου (Ανθρακίτης, Καρυές, Δόλιανη, Καβαλλάρι), τηνόμορφη Βοβούσα, τα χωριά Δεμάτι, Ιτέα, Πέτρα, Καστανώνα και τους συνοικισμούς Αγίας Παρασκευής και Ποταμιάς. Το Δυτικό Ζαγόρι βρίσκεται βορειοδυτικά από τα Ιωάννινα και περιλαμβάνει τα υπέροχα ξακουστά χωριά της κοιλάδας του Βοϊδομάτη, που είναι το Μεγάλο και το Μικρό Πάπιγκο, η Αρίστη, ο Βίκος, ο Άγιος Μηνάς και το Μεσοβούνι. Το Κεντρικό Ζαγόρι Βρίσκεται βόρεια από τα Ιωάννινα και περιλαμβάνει ξεχωριστά χωριά, όπως η Βίτσα, το Μονοδένδρι, τα γνωστά Βλαχοχώρια (Βρυσοχώρι, Ηλιοχώρι, Λάιστα), οι Κήποι, το Δίλοφο, οι Ασπράγγελοι και το Κουκούλι, το Καπέσοβο, το Τσεπέλοβο, το Σκαμνέλι και οι Νεγάδες, τα χωριά της κοιλάδας του Άνω Βίκου (Βραδέτο, Ελάτη, Ελαφότοπος, Άνω και Κάτω Πεδινά), καθώς και τα χωριά Δίκορφο, Μανασσή, Καλουτά, Διπόταμο, Φραγκάδες και Λεπτοκαρυά. Όλα τα χωριά είναι όμορφα. Εμείς θα σας περιγράψουμε ενδεικτικά κάποια.

Βωβούσα: Οι κατακόκκινες σκεπές από κεραμίδια πάνω στα πετρόχτιστα σπίτια σπάνε το καταπράσινο του τοπίου και δημιουργούν ένα μαγευτικό σκηνικό σε συνδυασμό με τα κρυστάλλινα νερά του Αώου που την διασχίζει. Το πέτρινο μονότοξο γεφύρι της χρονολογείται από το 1748.

Μικρό και Μεγάλο Πάπιγκο: Είναι ίσως από τους γνωστότερους και πιο δημοφιλείς προορισμούς στο Ζαγόρι. Δικαίως, γιατί και τα δύο χωριά είναι πανέμορφα. Διατηρούν τον παραδοσιακό χαρακτήρα της περιοχής, με πετρόχτιστα σπίτια, λιθόστρωτα σοκάκια, βρύσες και εξαιρετική θέα στις κορυφές της Τύμφης. Περιπλανηθείτε στα καλντερίμια για να θαυμάσετε και τις πολύ παλιές εκκλησίες οι οποίες αξίζουν να τις επισκεφτείτε.

Το Μεγάλο Πάπιγκο βρίσκεται σε υψόμετρο 900 μ. και το Μικρό Πάπιγκο σε υψόμετρο 980 μ. και απέχουν μεταξύ τους περίπου 2 χλμ. Από εκεί ξεκινούν τέσσερα ορειβατικά μονοπάτια. Το πρώτο διάρκειας 3,5 ωρών με κατεύθυνση στο καταφύγιο, το δεύτερο διάρκειας 4 ωρών με κατεύθυνση στο σπήλαιο Προβατίνα, το τρίο διάρκειας 4,5 ωρών με κατεύθυνση προς Δρακολίμνη και το τέταρτο διάρκειας 6 ωρών προς την κορυφή Γκαμήλα.

Μια από τις διαδρομές που δεν πρέπει να χάσετε είναι αυτή που ξεκινάει από το Πάπιγκο, διασχίζει την χαράδρα του Βίκου και καταλήγει στο Μονοδένδρι. Πρόκειται για μια διαδρομή μέτριας δυσκολίας, διάρκειας 7 ωρών σε σηματοδοτημένο μονοπάτι που θα σας χαρίσει μια μοναδική εμπειρία μέσα σε ένα μαγευτικό τοπίο..

Την τοξωτή τσιμεντένια γέφυρα στον ποταμό Βοϊδομάτη έκτισαν με χρήματά τους οι Παπιγκιώτες το 1923.

Γύρω από το Πάπιγκο, στα βουνά Γκαμήλα και Αστράκα βρίσκονται εντυπωσιακά σπήλαια και βάραθρα, όπως: Η «Προβατίνα», ένα από τα μεγαλύτερα βάραθρα του κόσμου βάθους 408μ. Η δημιουργία του οφείλεται στη συνδυασμένη δράση νερού και πάγου. Σε βάθος 108μ έχει ένα πατάρι με πάγο που δεν λιώνει ποτέ. Έχει επίσης αίθουσα με λίμνη. Το «Χάσμα του Έπους», κλιμακωτό βάραθρο βάθους 451μ. το οποίο λειτουργεί σαν καταβόθρα και συλλέγει τα νερά του οροπεδίου. Η «Τρύπα της Νύφης», βάθους 340μ. που επίσης λειτουργεί σαν καταβόθρα, η «Γκαϊλόπετρα βάθους 200μ. και η «Τρύπα του Ορνίου» , βάθους 610μ. το οποίο εξερευνάται ακόμα μιας και ανακαλύφθηκε πρόσφατα.

Δίλοφο-Κουκούλι- Κήποι: Είναι μια διαδρομή που αξίζει να κάνετε για να γνωρίσετε λίγο καλύτερα την περιοχή. Το Δίλοφο είναι ένα από τα πιο γραφικά χωριά. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός και στο εσωτερικό του δεν επιτρέπονται αυτοκίνητα. Τα αρχοντικά του είναι χτισμένα με την ντόπια ζαγορίσια λευκή πέτρα και σκεπασμένα με μαύρες σχιστόπλακες και τα καλντερίμια του είναι τα πιο καλοδιατηρημένα. Αφήνοντας το Δίλοφο και πηγαίνοντας για το Κουκούλι θα συναντήσετε το γεφύρι του Νούτσου ή του Κόκκορου. Απέχει μόνο 30μ από την άσφαλτο. Χτίστηκε το 1750 αλλά διατηρείται σε άψογη κατάσταση. Είναι μονότοξο, έχει συνολικό μήκος 24 μ. και ύψος 13 μ.
Δίπλα στο γεφύρι υπάρχει ένας τεράστιος βράχος, στον οποίο πολύ συχνά σκαρφαλώνουν με σχοινιά όσοι αγαπούν την αναρρίχηση.
Το Κουκούλι είναι χτισμένο σε υψόμετρο 900μ. Κι εδώ θα θαυμάσατε την ντόπια λαϊκή αρχιτεκτονική. Τριγύρω ορθώνονται επιβλητικά πετρόχτιστα αρχοντικά, με τοξωτές καμάρες και σκεπαστές πέτρινες βρύσες. Την βόλτα σας θα την απολαύσετε χωρίς αυτοκίνητο αφού και σε αυτό το χωριό απαγορεύεται . Στην διαδρομή από το Κουκούλι προς τους Κήπους, σε απόσταση 100μ. από την άσφαλτο, θα συναντήσετε άλλο ένα γεφύρι, τρίτοξο αυτή τη φορά. Είναι το γεφύρι του Πλακίδα ή Καλογερικό. Πολύ παλιά ήταν ξύλινο και γκρεμιζόταν αρκετά συχνά, το 1814 όμως ο ηγούμενος Σεραφείμ έδωσε χρήματα για να γίνει πέτρινο (εξ ου και καλογερικό). Διατηρείται και αυτό σε άψογη κατάσταση. Έχει χαρακτηρισθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού ως διατηρητέο ιστορικό μνημείο.
Πριν φτάσετε στους Κήπους, συναντάτε άλλο ένα γεφύρι, μονότοξο, με μήκος 14μ. και ύψος 5μ. Είναι το γεφύρι του Κοντοδήμου ή Λαζαρίδη, το οποίο χτίστηκε το 1753. Απέχει 150μ από τον δρόμο. Οι Κήποι κάποτε ήταν η πρωτεύουσα του Ζαγορίου.
Εδώ αξίζει να επισκεφτείτε το Λαογραφικό Μουσείο «Αγάπιος Τόλης». Ο άνθρωπος αυτός αφιέρωσε την ζωή του, και την περιουσία του, συλλέγοντας κειμήλια του ζαγορίτικου πολιτισμού και της ιστορίας του τόπου. Η συλλογή σήμερα αριθμεί κάτι περισσότερο από 50.000 αντικείμενα, πολλά από αυτά σπάνια και ανεκτίμητα. Ο Αγάπιος Τόλης συνήθιζε να ξεναγεί δωρεάν ο ίδιος τους επισκέπτες του μουσείου, ακούραστος και υπομονετικός.
Τηλ μουσείου: 2653071826

photo: Kiriakos Michailidis 

Η Κόνιτσα είναι χτισμένη στην πλαγιά του όρους Τραπεζίτσα, σε υψόμετρο 630μ. Είναι μια πόλη 4.000 κατοίκων χτισμένη κατά το παραδοσιακό στιλ της Ηπειρώτικης αρχιτεκτονικής. Πέτρινα κτίσματα και παλιά αρχοντικά, εκκλησίες και μοναστήρια αλλά και πλακόστρωτα σοκάκια και πέτρινα παραδοσιακά γεφύρια πλαισιώνουν το σκηνικό.

Στο δρόμο προς την Κόνιτσα θα συναντήσετε το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι της Ευρώπης, χτισμένο το 1870. Είναι μέσα σε ένα παραμυθένιο τοπίο, όπου μέσα σε ένα δάσος από οξιές και σημύδες ξεφυτρώνει ένα καταγάλανο ποτάμι, ο Αώος, εκεί που βγαίνει από τι φαράγγι του. Το άνοιγμα του γεφυριού φτάνει τα 36,50 μ. και το ύψος του τα 19,25 μ. Στο ψηλότερο σημείο της καμάρας του κρέμεται ένα μικρό καμπανάκι, το οποίο κατά την παράδοση προειδοποιούσε τους διαβάτες, τους αγωγιάτες και τους κυρατζήδες να μην επιχειρήσουν τη διάβασή του όταν έπνεε θυελλώδης άνεμος.

Ο δρόμος που οδηγεί από το γεφύρι προς την κορυφή της Τραπεζίτσας οδηγεί στην πλακόστρωτη πλατεία του βουνού, η οποία στην ουσία χωρίζει την Άνω (παλιά) και την Κάτω (νέα) πόλη. Η Κάτω πόλη είναι το κομμάτι εκείνο που υπέστη τις περισσότερες ζημιές κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, οπότε τα περισσότερα κτίρια έχουν ανακατασκευαστεί. Στην γειτονιά Λάκκα, θα βρείτε τον πανύψηλο μιναρέ του τζαμιού του Σουλτάν Σουλεϊμάν το οποίο χρονολογείται από το 1536 και ακριβώς δίπλα το οθωμανικό ιεροδιδασκαλείο, το οποίο στεγάζει μια μόνιμη φωτογραφική έκθεση των μνημείων της περιοχής.

Η Άνω πόλη διατηρεί τα παραδοσιακά πετρόχτιστα αρχοντικά και τις παλιές εκκλησίες. Η βόλτα στα πέτρινα σοκάκια της είναι μια αξέχαστη εμπειρία. Ενδιαφέρον έχουν το αρχοντικό του Χουσεΐν Μπέη Σίσκου, χτισμένο το 1845, το εντυπωσιακό αρχοντικό της Χάμκως, μητέρας του Αλή Πασά, και η οικία Τόγκα, η οποία χτίστηκε το 1890 και χρησιμοποιήθηκε ως νοσοκομείο κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Παίρνοντας την διαδρομή προς το χιονοδρομικό κέντρο Βασιλίτσας, θα συναντήσετε την λιθόκτιστη μητρόπολη του Αγίου Νικολάου. Είναι μια εντυπωσιακή εκκλησία, χτισμένη το 1842, η οποία φιλοξενεί πλήθος εικόνων και ένα ξυλόγλυπτο τέμπλο της εποχής που αξίζει να δείτε.

Εκπληκτική είναι και η θέα που αντικρίζεις όσο περπατάς στα σοκάκια της Άνω πόλης. Η καταπράσινη πεδιάδα που απλώνεται από κάτω και τα τρία ποτάμια που την διασχίζουν. Ο Αώος, ο Βοϊδομάτης και ο Σαραντάπορος. Είναι ένας πίνακας ζωγραφικής.

Όσο βρίσκεστε στην Κόνιτσα μπορείτε να ζήσετε την εμπειρία του φυσικού ατμόλουτρου μέσα σε πανύψηλα έλατα σε υψόμετρο 1260μ. Τα ατμόλουτρα λειτουργούν μόνο κατά τους θερινούς μήνες, το πολύ μέχρι τέλη Σεπτεμβρίου. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν υπάρχει ζεστό νερό, αλλά θερμός και υγρός αέρας με θερμοκρασία 38°C και υγρασία 100%. Ο αέρας αυτός εκλύεται από το εσωτερικό της γης μέσω 15 ρηγμάτων. Θα τα βρείτε στο χωριό Αμάραντος σε απόσταση 27 χλμ. από την Κόνιτσα. Η διαδρομή είναι πανέμορφη και τα λουτρά μοναδικά στο είδος τους στην Ευρώπη.

Αν αγαπάτε την πεζοπορία μην παραλείψετε να επισκεφτείτε την Μονή Στομίου, η οποία βρίσκεται εντός του εθνικού δρυμού Βίκου-Αώου. Το μονοπάτι ξεκινάει δίπλα από το γεφύρι της Κόνιτσας, συνεχίζει δίπλα στην αριστερή όχθη του ποταμού και καταλήγει περίπου σε 1 ώρα και 45 λεπτά χαλαρής πορείας στη Μονή Στομίου, με εκπληκτική θέα στη χαράδρα του Αώου. Το μοναστήρι χτίστηκε το 1774 και είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Εδώ κάποτε είχε μονάσει και ο Γέρων Παΐσιος ο Αγιορείτης.

Στον οικισμό Μπουραζάνι, σε απόσταση 12 χλμ. από την Κόνιτσα και αφού ακολουθήσετε μια πανέμορφη διαδρομή, μπορείτε να επισκεφτείτε το Περιβαλλοντικό Πάρκο. Είναι μια ιδιόκτητη έκταση 2.000 στρεμμάτων , όπου ζουν ελεύθερα και εκτρέφονται χιλιάδες ζώα: ελάφια, πλατώνια, αγριογούρουνα, ζαρκάδια, μουφλόν και κρι κρι.
Το πάρκο είναι επισκέψιμο καθημερινά (όχι πρωί αλλά μόνο μετά τις 3 το μεσημέρι, έως και το σούρουπο). Γίνεται οργανωμένη ομαδική ξενάγηση, που περιλαμβάνει περιήγηση στο πάρκο με αυτοκίνητα, στάση στο περίπτερο ενημέρωσης και εκπαίδευσης και τέλος επίσκεψη στο κιόσκι με το εργαστήριο επεξεργασίας των κεράτων και το εκθετήριο με τα αποξηραμένα φυτά και τις βαλσαμωμένες πεταλούδες.

Ο Αρχαιολογικός χώρος της Δωδώνης βρίσκεται 22 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων, στους πρόποδες του όρους Τόμαρος.

Το Ιερό χρονολογείται από την εποχή του Χαλκού (2600-1200 π.Χ.), Αρχικά, σε αυτό λατρευόταν η Μεγάλη Θεά, θεά της γονιμότητας, αργότερα όμως, εκεί λατρευόταν ο Δωδωναίος Δίας. Οι ιερείς έλεγαν τους χρησμούς ακούγοντας τον ήχο των τριπόδων που υπήρχαν γύρω από τη Φηγό, την ιερή βελανιδιά του Δία, το θρόισμα των φύλλων της βελανιδιάς, τον ήχο των λεβήτων, το κελάηδημα των περιστεριών που κατοικούν στο ιερό δέντρο και το κελάρυσμα του νερού της ιερής ναίου πηγής.

Ο πρώτος ναός, η Ιερά Οικία, χτίστηκε τον 4ο αι.π.Χ. Τον 3ο αι. π.Χ., επί βασιλείας Πύρρου, το Ιερό ανακαινίστηκε ριζικά. Τότε χτίστηκε το Πρυτανείο, όπου έμεναν οι ιερείς του Δία , το Βουλευτήριο και το Θέατρο, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο σημαντικά θέατρα στην Ελλάδα (περίπου 18.000 θέσεων).

Όλα αυτά τα κτίσματα έπαθαν αλλεπάλληλες καταστροφές: Από τους Αιτωλούς το 219 π.Χ. και ξαναχτίζονται από το Φίλιππο τον Β’ βασιλιά της Μακεδονίας. Το 167 π.Χ. γίνεται νέα καταστροφή από τον Αιμίλιο Παύλο της Ρώμης (ξαναχτίζει ο Αύγουστος και χρησιμοποιεί το θέατρο ως αρένα).

Επί Θεοδοσίου του Μεγάλου το 391 μ.Χ. κόπηκε το ιερό δένδρο, παύει να λειτουργεί το μαντείο και χτίζονται δύο χριστιανικές βασιλικές. Ακολουθούν νέες καταστροφές και οι κάτοικοι εγκαταλείπουν το χώρο της Δωδώνης.

photo: Amalia Lampri

Οι πηγές του Λούρου ποταμού στην Βουλιάστα του Αγίου Δημητρίου, σχηματίζουν μια πολύ όμορφη λίμνη η οποία απέχει μόνο λίγες εκατοντάδες μέτρα από την εθνική οδό Άρτας-Ιωαννίνων. Είναι ένα ειδυλλιακό τοπίο, ιδανικό για περίπατο μέσα στην καταπράσινη βλάστηση.

Χαρακτηριστικό είναι το υπαίθριο νεροτριβείο όπου μαζεύονται οι κάτοικοι των γύρω περιοχών για να πλύνουν χαλιά, κουβέρτες και φλοκάτες.

Από τα ιχθυοτροφεία πέστροφας που λειτουργούν στην περιοχή, μπορείτε να αγοράσετε ολόφρεσκο ψάρι.