Στον Άγιο Βλάσιο, ένα μικρό χωριό στους πρόποδες του Παρνασσού, κοντά στην Χαιρώνεια, βρίσκεται το πανάρχαιο Κάστρο του Πανοπέα, ένα από τα ελάχιστα αρχαία Κάστρα που σώζεται σχεδόν ατόφιο σε όλη τη χώρα. Το τείχος με τις τετραγωνικές επάλξεις του, αποτελεί αδιάψευστη μαρτυρία για την αίγλη και την στρατηγική σπουδαιότητα της αρχαίας πόλης που γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή της στα Προϊστορικά χρόνια. Η ακρόπολη του Πανοπέα κατοικήθηκε για πρώτη φορά κατά το 18ο αιώνα π.Χ.

Ο Πανοπέας, ήταν η πρώτη πόλη και ο προμαχώνας της Φωκίδας από τη μεριά της Βοιωτίας καθώς και η έδρα των Φωκιών στρατευμάτων. Οι Πανοπείς έλαβαν μέρος στην μάχη των Θερμοπυλών, αλλά και στη μάχη της Χαιρώνειας, κατά του Φιλίππου και Αλεξάνδρου. Σύμφωνα με τον Όμηρο, ο Επειός ο γιος του βασιλιά Πανοπέα, είναι ο αρχιτέκτονας, κατασκευαστής του Δουρείου Ίππου της Τροίας, που συνέβαλε να πέσει η επί μία δεκαετία απόρθητη πόλη. Ο Πανοπέας καταστράφηκε από τον Ξέρξη, κατεδαφίσθηκε στο τέλος του Β΄ ιερού πολέμου για δεύτερη φορά από τον Φίλιππο Β΄ καταστράφηκε από τους το 198 π.χ. από τους Ρωμαίους υπό τον Φλαμινίνο Tίτο Κόιντο και για τέταρτη φορά λεηλατήθηκε και ξεθεμελιώθηκε κυριολεκτικά στα 86 π.χ. από τον πολυάριθμο Μιθριδατικό στρατό του Ταξίλη και Αρχέλαου λίγο πριν συγκρουσθούν με τον Σύλλα στη Χαιρώνεια. Η Νεκρόπολη του Πανοπέα εντοπίσθηκε το 2001 και τα ευρήματα εκτίθενται στο Μουσείο της Χαιρώνειας.

Στην επίσκεψή σας στο κάστρο θα σας εντυπωσιάσει και η ανεμπόδιστη θέα προς τον Παρνασσό, τα γύρω χωριά και την κοιλάδα του Βοιωτικού Κηφισού. Για να φτάσετε στο κάστρο θα πρέπει να βρείτε τον δρόμο που συνδέει τον Άγιο Βλάση με τους Τσουκαλάδες και να ακολουθήσετε την σήμανση προς Πανοπέα σε καλά χαραγμένο χωματόδρομο μήκους περίπου 1,5 χλμ. Ο δρόμος καταλήγει σε ένα πλάτωμα, από όπου ξεκινούν δύο μονοπάτια που σας οδηγούν στο κάστρο. Μέσα στο κάστρο υπάρχει σήμανση με πληροφοριακές πινακίδες.

Η Μάχη της Χαιρώνειας έγινε το 338 π.χ. μεταξύ των Μακεδόνων του Φιλίππου και συνασπισμού ελληνικών πόλεων υπό την ηγεσία της Θήβας και της Αθήνας. Η μάχη αυτή έμεινε ιστορική καθώς σηματοδοτεί την επικράτηση των Μακεδόνων στον ελλαδικό χώρο αλλά και λόγω της απαράμιλλης αυτοθυσία του Θηβαϊκού Ιερού Λόχου.

Προσεγγίζοντας την Χαιρώνεια από την πόλη της Λιβαδειάς, αυτό που θα τραβήξει την προσοχή σας, είναι ένα μαρμάρινο βάθρο με ένα τεράστιο λιοντάρι που κοιτάζει το δρόμο, περιτριγυρισμένο από κυπαρίσσια. Η έκφρασή του είναι θλιμμένη, κάτι που έχει ερμηνευτεί ως ένδειξη θλίψης για τον αποδεκατισμό της επίλεκτης στρατιωτικής μονάδας των Θηβαίων, του Ιερού Λόχου.

Το μνημείο στήθηκε λίγο μετά τη μάχη για να σημαδέψει τον ομαδικό τάφο στον οποίο τάφηκαν κατά την παράδοση οι νεκροί ιερολοχίτες, όταν ο Φίλιππος επέτρεψε την ταφή των νεκρών στους Θηβαίους. Οι ανασκαφές που διενεργήθηκαν στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα έφεραν στο φως τους σκελετούς 254 ανδρών μαζί με τμήματα οπλισμού.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Χαιρώνειας άρχισε να λειτουργεί το 1907. Βρίσκεται στην ανατολική είσοδο της πόλης της Χαιρώνειας και γειτνιάζει με το μνημείο του Λέοντος. Τα εκθέματά του είναι πολύ σημαντικά και περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, γλυπτά από τ η Λιβαδειά και τη Χαιρώνεια (Κυβέλη, Δήμητρα, πορτραίτο αυτοκράτορα Αδριανού, Αθηνά Κραναία, λίθινη σφαίρα με ανάγλυφες μορφές Ηλίου και Σελήνης), κεραμική από προϊστορικές και ιστορικές θέσεις στην περιοχή της Χαιρώνειας, την Ελάτεια, τον Ορχομενό, τον Έξαρχο και τους Αγίους Θεοδώρους της Αντίκυρας, τεμάχια τοιχογραφιών μυκηναϊκών χρόνων από τον Ορχομενό, νομίσματα και όπλα από τον τύμβο των Μακεδόνων και το πολυάνδριο των Θηβαίων στη Χαιρώνεια. Τελευταίως, οι συλλογές του Μουσείου έχουν εμπλουτιστεί με τα ευρήματα των ανασκαφών στον Ορχομενό, τη Λιβαδειά, το Βοιωτικό Κηφισό (εκτεταμένο νεκροταφείο αρχαϊκών χρόνων) και τη Χαιρώνεια (ρωμαϊκές αγροικίες, τάφοι των κλασικών και ελληνιστικών χρόνων).

Στον περίβολο του Μουσείου υπάρχει πλήθος επιγραφών και επιτυμβίων στηλών, αρχιτεκτονικά μέλη από ναούς και βάθρα από τη Χαιρώνεια, τη Λιβαδειά, την Ελάτεια, την Κορώνεια, τη Δαύλεια, τον Άγιο Βλάσιο και το Δίστομο.

Μεγάλης αρχαιολογικής αξίας είναι και το ψηφιδωτό δάπεδο του 3ου αι. μ.Χ. με πλούσια γεωμετρική διακόσμηση σε ζώνες (ταινίες, ρόμβους, τεμνόμενους κύκλους, σπείρες, μαιάνδρους) και τις προσωποποιήσεις των τεσσάρων Εποχών του έτους. Το ψηφιδωτό, που βρέθηκε στη Χαιρώνεια το 1993, προς το παρόν στεγάζεται στην προκατασκευασμένη αποθήκη. Πρόθεση της αρμόδιας Εφορείας είναι να εκτεθεί στον προαύλιο χώρο του μουσείου.

Ο Λέων, το Αρχαιολογικό Μουσείο, ένα αναψυκτήριο και χώροι αναψυχής, περιπάτου και αθλοπαιδιών αποτελούν το Πάρκο Λέοντα-Αρχαιολογικού Μουσείου Χαιρώνειας.

Η Ακρόπολη της Χαιρώνειας, που βρίσκεται στο ύψωμα του Πετραχού, υπήρξε εξαιρετικά σημαντική από οχυρωματικής απόψεως. Η μικρή πόλη της Χαιρώνειας απλωνόταν στους πρόποδες της ακρόπολης με κατεύθυνση προς τον κάμπο (ανατολικά και νότια). Συνολικά διακρίνονται τέσσερις φάσεις κατασκευής της οχύρωσης, που ξεκινούν την Μυκηναϊκή περίοδο και φτάνουν μέχρι την Υστερορωμαϊκή.

Στους πρόποδες του υψώματος βρίσκεται το μικρό αρχαίο θέατρο της Χαιρώνειας, αφιερωμένο στην διονυσιακή λατρεία. Το μοναδικό τμήμα του θεάτρου που διακρίνεται σήμερα είναι το κοίλο, εξ’ ολοκλήρου λαξευμένο στο βράχο. Είναι πιθανό ότι από το θέατρο αυτό προέρχεται ο λεγόμενος «θρόνος του Πλουτάρχου», ένα λίθινο κάθισμα που ανήκε σε επίσημο, ίσως αρχιερέα και το οποίο μεταφέρθηκε κατά τους μεταβυζαντινούς χρόνους και τοποθετήθηκε στην εκκλησία της Θεοτόκου. Το αρχαίο θέατρο χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 5ου αι. π.Χ.

Δίπλα στο αρχαίο θέατρο, λειτουργεί το Κέντρο Εικονικής Πραγματικότητας του Δήμου Χαιρώνειας. Η εγκατάσταση περιλαμβάνει μεγάλου μεγέθους οθόνη, ειδικούς προβολείς, σύστημα στερεοφωνικού ήχου, συσκευές διαδραστικής πλοήγησης, ηλεκτρονικούς υπολογιστές και εξειδικευμένο λογισμικό που αναπτύχθηκε ειδικά για το έργο ενώ η ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα προβολής μπορεί να φιλοξενεί ταυτόχρονα 20 – 30 θεατές. Μεταξύ άλλων, ο θεατής έχει τη δυνατότητα να πετάξει πάνω από την αρχαία Χαιρώνεια, να συναντήσει τον Πλούταρχο που εξιστορεί τα γεγονότα που σχετίζονται με τη μάχη της Χαιρώνειας, να περιεργαστεί τους πολεμιστές που έλαβαν μέρος σε αυτή, να παρακολουθήσει τον τρόπο με τον οποίο κρίθηκε η τύχη της, να συναρμολογήσει το μνημείο του Λέοντα κ.α. Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2261095262

Η Λιβαδειά, η πρωτεύουσα του νομού Βοιωτίας, είναι χτισμένη στους πρόποδες του Ελικώνα, στη βόρεια πλευρά του. Στην αρχαιότητα, ήταν γνωστή για το περίφημο μαντείο του Τροφωνίου Δία. Από τον 8ο π.Χ., η πόλη μετείχε στην βοιωτική ομοσπονδία, ενώ υπέστη καταστροφές από τον Σπαρτιάτη Λύσσανδρο (395 π.Χ) και τον στρατό του Μυθιδράτη (86 π.Χ.). Αργότερα, γνώρισε βαρβαρικές επιδρομές και διάφορους κατακτητές, ως το 1460, όταν καταλήφθηκε από τους Τούρκους. Κατά την Επανάσταση του 1821, ήταν από τις πρώτες πόλεις της Ρούμελης που ξεσηκώθηκαν, Ενσωματώθηκε με το νέο Ελληνικό κράτος τον Φεβρουάριο του 1829. Αποτελεί σημαντικό αγροτικό (με κύριο προϊόν το βαμβάκι) και εμπορικό κέντρο.

Στον λόφο του Προφήτη Ηλία, σώζονται περίβολοι και προμαχώνες από το Κάστρο που χτίστηκε κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας (14ος αι.), από τους Καταλανούς. Ο Πύργος του Κάστρου έχει αποκατασταθεί και λειτουργεί σήμερα ως εκθεσιακός χώρος. Από εκεί μπορεί κανείς να απολαύσει πανοραμική θέα της Λιβαδειάς. Τον εξωτερικό περίβολο του Κάστρου, περιζώνει ένας απότομος βραχώδης λόφος, που από τη μία πλευρά καταλήγει στο φαράγγι. Τα λιθόστρωτα μονοπάτια που υπάρχουν έξω από την βορειοανατολική πύλη του Κάστρου, οδηγούν στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας, από όπου η θέα προς το φαράγγι είναι εντυπωσιακή. Στον λόφο υπάρχουν και τα ερείπια του ναού του Διός Βασιλέως.

Το όμορφο καταπράσινο φαράγγι είναι ένας χώρος αναψυχής για τους κατοίκους της πόλης. Ένας πλακόστρωτος δρόμος επιτρέπει τον περίπατο στο εσωτερικό του φαραγγιού, σε μήκος 500μ., ενώ οδηγεί και στο Ανοιχτό Θέατρο, χωρητικότητας 1500 θεατών, που λειτουργεί εκεί. Ο λιθόστρωτος αυτός δρόμος καταλήγει σε ένα πλάτωμα. Αν όμως έχετε διάθεση να συνεχίσετε, θα πρέπει να ακολουθήσετε ένα σχετικά δύσβατο μονοπάτι που θα σας οδηγήσει στο Τρίχινο Γεφύρι. Στο φαράγγι υπάρχει επίσης αναρριχητικό πάρκο. Σε μια από τις απόκρημνες πλαγιές του φαραγγιού, βρίσκεται το Εκκλησάκι της Ιερουσαλήμ, χτισμένο κοντά στην σπηλιά της Ζωοδόχου Πηγής. Για να φτάσετε εκεί θα πρέπει να ανεβείτε 700 πέτρινα σκαλοπάτια. Το θέαμα που θα αντικρίσετε φτάνοντας, είναι εκπληκτικό. Απέναντί και αριστερά το Μεσαιωνικό κάστρο, δεξιά το μικρό θεατράκι και ακριβώς μπροστά μας κάτω η χαράδρα που σχηματίζει ο ποταμός Έρκυνας.

Στην έξοδο του φαραγγιού, στις πηγές του ποταμού Έρκυνα, υπάρχει ένα φυσιολογικό πάρκο, η Κρύα. Πρόκειται για μια περιοχή μοναδικής ομορφιάς με αιωνόβια πλατάνια και άλλες μορφές βλάστησης, άφθονα νερά, πολλούς σχηματισμούς μικρών καταρρακτών, με στοιχεία αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Στην Κρύα εικάζεται ότι βρισκόταν κατά την αρχαιότητα, το Μαντείο του Τροφωνίου Διός με τις πηγές της Λήθης και της Μνημοσύνης, που αποτελούσε τον προπομπό για τους Δελφούς και συγκέντρωνε μεγάλη δύναμη και πλούτη. Ήταν ένα από τα πέντε πιο ονομαστά Μαντεία της αρχαιότητας. Το είχε άλλωστε επισκεφθεί και ο ιστορικός Παυσανίας και το περιγράφει με πολλές λεπτομέρειες. Παρά τις παρατεταμένες ανασκαφές που έγιναν κατά καιρούς, η ακριβής θέση του Μαντείου δεν έχει ακόμα ανακαλυφθεί.

Κατά μήκος του ποταμού Έρκυνα, συναντά κανείς πέτρινα τοξωτά γεφύρια αξιοσημείωτης αισθητικής και εκπληκτικής τεχνικής, που χρονολογούνται από την εποχή της τουρκοκρατίας έως τις αρχές του αιώνα. Στις όχθες του ποταμού υπάρχουν παραδοσιακά βιομηχανικά κτίρια από την πρώτη περίοδο βιομηχανικής ανάπτυξης της πόλης (19ου και αρχές 20ου αιώνα). Απομεινάρια μιας έντονης κοινωνικής δραστηριότητας όταν το νερό χρησίμευε ως κινητήρια δύναμη. Σήμερα σώζονται δύο Νερόμυλοι, ο ένας μάλιστα με φτερωτή, και μία Νεροτριβή. Τα κτίρια των νερόμυλων έχουν αποκατασταθεί και λειτουργούν ως εκθεσιακοί χώροι και συνεδριακό κέντρο. Η Νεροτριβή, που βρίσκεται στην είσοδο της Κρύας, είναι ένα κτίριο που χρησιμοποιήθηκε κυρίως για το πλύσιμο υφαντών. Έχει, κι αυτό, ανακατασκευαστεί και στον υπόγειο χώρο του λειτουργεί Ιστορικό και Εθνολογικό Μουσείο.

Στόχος του Ιστορικού και Εθνολογικού Μουσείου είναι η έρευνα, συλλογή, διαφύλαξη και προβολή των υλικών καταλοίπων της ιστορίας που αφορούν στην περιοχή της Λιβαδειάς. Η αίθουσα εικονικής πραγματικότητας, στην πρώτη αίθουσα του μουσείου, γίνεται ψηφιακή αναπαράσταση του Μαντείου του Τροφωνίου. Στην δεύτερη αίθουσα στεγάζεται η συλλογή του Λειβαδίτη αγωνιστή Λάμπρου Κατσώνη, καθώς και αντικείμενα καθημερινού βίου. Στις υπόλοιπες αίθουσες παρουσιάζονται δείγματα αστικής εικόνας της πόλης και μια ενότητα αφιερωμένη στην υδροκίνηση. Οι επισκέψεις στο Ιστορικό-Εθνολογικό Μουσείο, θα πραγματοποιούνται μετά από τηλεφωνική επικοινωνία στα τηλέφωνα του Δήμου: 2261350812-813-814.

Ο Πύργος του Ρολογιού, που χτίστηκε στα χρόνια της Φραγκοκρατίας και χρησίμευε ως πυρσός, είναι ένα από τα αξιοθέατα, που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε. Το 1803 ο λόρδος Έλγιν, χάρισε στην πόλη ένα Ρολόι, προκειμένου να μην τον εμποδίσουν οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες και αγάδες στις ανασκαφές του Μαντείου του Τροφωνίου. Το ρολόι τοποθετήθηκε στον Πύργο λόγω της περίοπτης θέσης του.

Οι δύο κεντρικές πλατείες της Λειβαδιάς συνδέονται με πεζόδρομο και αποτελούν τόπο συνάντησης των κατοίκων. Εκεί μπορείτε να ξεκουραστείτε και να απολαύσετε τον καφέ ή το ποτό σας, μετά από μια γεμάτη μέρα στα αξιοθέατα. Το καλό φαγητό σε παραδοσιακές ταβέρνες και εστιατόρια της πόλης, είναι παράδοση.

Tip: Ένα από τα ομορφότερα μέρη της γύρω περιοχής της Λιβαδειάς, είναι το όρος Ελικών. Το όρος προσφέρει πανέμορφες διαδρομές. Περπατώντας κανείς εκεί θα έχει την δυνατότητα να απολαύσει το πανέμορφο δάσος του Ελικώνα (Κεραμίδι) , αλλά και τον ελατόφυτο οικισμό του Ελικώνα ( Ζερύκι ), ο οποίος βρίσκεται σε οροπέδιο και το χειμώνα μετατρέπεται σε λίμνη.

Η πέτρινη γωνία της πλατείας, που έγινε γνωστή για τις ταβέρνες της, απέκτησε χαρακτήρα!

Το καινούριο στέκι των βορείων προαστίων ονομάζεται "παλιάτσος". Περνώντας την εξώπορτα και διασχίζοντας την αυλή (θα τα πούμε μετά για αυτή) για την κεντρική είσοδο σίγουρα δεν περιμένεις να αντικρίσεις έναν τόσο ζεστό χώρο. Αρχικά το βλέμμα θα σου τραβήξει η μπάρα που έχει επενδυθεί με πολύχρωμα και διαφορετικά υφάσματα, δίνοντας στον χώρο μια πολύχρωμη και μοντέρνα νότα. Δεν θα πιστέψεις πως τόσα παλιά έπιπλα (έπιπλα που πιθανόν δεν θα σκεφτόσουν ποτέ να βρεις μέσα σε ένα καινούριο μαγαζί). Το μαγαζί αποτελείται από πολλές διαφορετικές γωνιές. Μια γωνιά με βελούδινους καναπέδες, μια γωνιά με αναπαυτικές πολυθρόνες, πολλές μικρές ή μεγάλες γωνιές, όλες τους διαφορετικές, με ξεχωριστό χαρακτήρα που δένουν μεταξύ τους με ένα μοναδικό τρόπο.

Αγαπημένες γωνιές, οι πολυθρόνες μπροστά από το τζάκι, η τουαλέτα με τον καθρέπτη και τις μινιατούρες αρώματα και η τραπεζαρία στο βάθος.

Το μαγαζί διαθέτει και εκπληκτική αυλή με εξωτερικό μπαρ για τις ηλιόλουστες μέρες και τις καλοκαιρινές βραδιές. Γλάστρες, τραπέζια με πρωτότυπα σχέδια και πολλές ακόμα εκπλήξεις κρύβονται εκεί.

Είναι ιδανικό μέρος για τον καφέ, το ποτό, το κρασί σου ή το κοκτέιλ σου, συντροφιά με προσεγμένο figer food από τον extra κατάλογο (δοκιμάστε σουβλάκι κοτόπουλο και σαλάτα με σύκα και φουντούκια. Τις Κυριακές από νωρίς το απόγευμα ο dj παίζει house μουσική με βινύλιο (απλά αγαπάμε, πετύχαμε και έναν ηλικιωμένο κύριο να διαβάζει βιβλίο μπροστά στο τζάκι παρά τα δυνατά ντεσιμπέλ).

* Ευγενικό προσωπικό
* Δεκτοί οι σκύλοι εντός
* Διάφορα live (κάθε Τετάρτη latin βραδιά με ζωντανό τραγούδι και πολύ κέφι)
* Σπιτικό κέικ με τον καφέ

Διεύθυνση: Βασ. Γεωργίου και Σουβαλιώτου πλατεία Αγία Τριάδος Π.Πεντέλη  

κείμενο: Αγγέλικα Ανυφαντάκη

Η ακτογραμμή του νομού Λάρισας φτάνει τα 50 χιλιόμετρα, στα οποία υπάρχουν πάνω από 20 υπέροχες παραλίες και μικροί κολπίσκοι. Πολλές από αυτές είναι οργανωμένες, άλλες όχι.

Η παραλία Μύλος Γλυμένη, κοντά στα σύνορα με τον νομό Μαγνησίας, είναι ια ερημική παραλία με μεγάλες πέτρες και βότσαλα λαξευμένα από τα κύματα. Είναι όμως ιδανική για ψαροντούφεκο και καταδύσεις λόγω των πολλών ναυαγίων που υπάρχουν στο θαλάσσιο χώρο. Αν την επιλέξετε, φροντίστε να εφοδιαστείτε με προμήθειες.

Η έκταση της παραλίας Αγιοκάμπου μαζί με την παραλία Βελίκας και Σωτηρίτσας φτάνει τα 14 χλμ. και αποτελούν τα πιο δημοφιλή παράλια του Νομού Λαρίσης. Ο Αγιόκαμπος είναι παραθεριστικός οικισμός των Λαρισαίων. Η παραλία του, είναι αμμώδης και με ψιλό βότσαλο και έχει πεντακάθαρα νερά. Η περιοχή διαθέτει ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, έντονη νυχτερινή ζωή, πανέμορφη φύση, γήπεδα μπάσκετ και τέννις. Αξίζει να σημειωθεί ότι στον Αγιόκαμπο υπάρχουν δύο camping με όλες τις ανέσεις και χώρος διασκέδασης για μικρά παιδιά. Στην παραλία της Κάτω Σωτηρίτσας χαρακτηριστικά είναι η άμμος και το ψιλό βότσαλο, η μεγάλη έκταση και η βαθειά θάλασσα. Είναι οργανωμένη σε πολλά σημεία με beach bar, ταβέρνες και πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια. Η παραλία της Βελίκας είναι αμμώδης σε κάποια σημεία, ενώ σε άλλα βοτσαλωτή. Είναι πλήρως οργανωμένη, με πολλές ψαροταβέρνες, σούπερ μάρκετ, καφέ-μπαρ και πλήθος ενοικιαζόμενων δωματίων. Το κομμάτι της παραλίας μετά τα «Βραχάκια» είναι μοναδικό. Εκεί το τοπίο σε συνδυασμό με την οργανωμένη παραλία είναι ιδανικός συνδυασμός που συγκεντρώνει καθημερινά πλήθος κόσμου.

photo: Foivos Loxias

Η Παλουριά είναι μια μεγάλη παραλία με αρκετό βαθιά νερά. Βρίσκεται μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο, όπου τα δέντρα φτάνουν μέχρι την αμμουδιά και το ψιλό βότσαλο. Στην περιοχή υπάρχουν cafes, ταβερνάκια και ενοικιαζόμενα δωμάτια.

Η παραλία της Κουτσουπιάς, αρκετά δημοφιλής και αυτή, είναι γραφική, με ψιλή άμμο και βοτσαλάκι. Κι εδώ υπάρχουν beach bar, ταβέρνες και πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια μπροστά στην παραλία.

Η περιοχή Κόκκινο Νερό, γνωστή για την ιαματική πηγή με το κόκκινο νερό που υπάρχει εκεί, είναι δημοφιλής προορισμός για ήρεμες και οικογενειακές διακοπές. Η παραλία Κόκκινο Νερό αποτελείται από δύο ακτές: στη βόρεια πλευρά υπάρχει παραλία με βότσαλα, μήκους περίπου 500μ., ενώ στην αντίθετη πλευρά υπάρχει μια παραλία μήκους 1 χλμ., με αμμουδιά. Τα συμπλέγματα βράχων με τις βραχοσπηλιές που συμπληρώνουν το τοπίο δημιουργούν ένα ξεχωριστό σκηνικό. Συνδυάστε το μπάνιο σας στην παραλία αυτή με μια βόλτα στο φαράγγι της Καλυψώς. Στο πανέμορφο αυτό φαράγγι υπάρχουν τρεις καταρράκτες και δάσος με πανύψηλες οξιές.

Δίπλα στο Κόκκινο Νερό, η Πλατιά Άμμος είναι μια μεσαίου μεγέθους παραλία με βότσαλο και τεράστια πλατάνια. Ένα τμήμα της είναι οργανωμένο με ομπρέλες ξαπλώστρες και beach bar. Σε μικρή απόσταση βρίσκονται οι παραλίες Τσιλιγιώργος, Καλύβι, Πηγάδι και Ψαρόλακκας, οι οποίες όμως δεν είναι οργανωμένες αλλά το τοπίο είναι μαγευτικό. Για να φτάσετε στην παραλία Ψαρόλακκας πρέπει να ακολουθήσετε μονοπάτι με πολλά πλατάνια, για περίπου δέκα λεπτά. Δίπλα στο μονοπάτι ακόμα και το καλοκαίρι κατεβαίνει νερό από τις πλαγιές της Όσσας που καταλήγει στην παραλία του Ψαρόλακκα.

Για όσους ζητούν μοναχικότερες παραλίες και παρθένο φυσικό περιβάλλον, υπάρχει η παραλία της Παναγίας. Πρόκειται για μια πετρώδη και ερημική παραλία, με παγκάκια, τραπεζάκια και μόνιμη σκιά από τα πλατάνια. Χρησιμοποιείται πολύ από τους ψαράδες της περιοχής.

Η παραλία Στομίου είναι μια χρυσαφένια και αμμώδης παραλία, μήκους 2 χλμ., όπου υπάρχουν πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια και ξενοδοχειακές μονάδες, καφέ-μπαρ, ταβέρνες, camping, κ.α. Η παραλία του Στομίου είναι κατάλληλη για θαλάσσια σπορ και ιδιαίτερα wind surfing. Σήμα κατατεθέν του Στομίου είναι ο φάρος στην παραλία κοντά στο λιμάνι.

Η παραλία Αλεξανδρινής (Στρίντζος) βρίσκεται δίπλα στις εκβολές του Πηνειού. Το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας συνδυάζεται με την οργιώδη βλάστηση του ποταμού. Η παραλία Αλεξανδρινής έχει χρυσαφένια αμμουδιά και η έκτασή της φτάνει τα 2 χλμ. Τα νερά της θάλασσας εδώ είναι αναμειγμένα με αυτά του ποταμού και το τοπίο φανταστικό. Είναι οργανωμένη παραλία με beach-bar, ταβέρνες και θαλάσσια αθλήματα. Εδώ καταλήγουν συνήθως οι λάτρεις του canoe-kayak που κατεβαίνουνε τον ποταμό Πηνειό. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται και η παραλία της Κουλούρας, μια σχτικά μικρή και αμμώδης παραλία.

Η παραλία Μεσάγαλλα, μια πλήρως οργανωμένη παραλία, γνωστή για τις ιαματικές ιδιότητες της άμμου της. Έχει πολλούς επισκέπτες, οι οποίοι την προτιμούν για να κάνουν αμμόλουτρα, για την θεραπεία των αρθρώσεων. Εκεί μπορείτε να βρείτε ενοικιαζόμενα δωμάτια και ξενοδοχεία, ψαροταβέρνες ,εστιατόρια και καφέ-μπαρ.

Ο Τύρναβος, μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της Λάρισας, είναι διάσημος για το τσίπουρο , το ούζο και για το κρασί του. Η περιοχή είναι αμιγώς οινοπαραγωγική, έτσι, το μεγαλύτερο ποσοστό των κατοίκων ζουν από την καλλιέργεια του σταφυλιού. Όμως, η πόλη άκμασε τον 18ο αι. χάρη στην βιοτεχνία κόκκινης βαφής υφασμάτων και την κατασκευή μεταξωτών και αλατζάδων. Τα διάσημα “σταμπωτά” του Τυρνάβου, καναπελίκια, μπερντέδες, παπλώματα, τραπεζομάντιλα, κ.α. ήταν πραγματικά έργα τέχνης και μέχρι την δεκαετία του 1960 ήταν και χρηστικά.

Το τοπίο που περιβάλλει τον Τύρναβο είναι πανέμορφο. Ένα τοπίο άγριας ομορφιάς, με ποτάμια, πέτρινα γεφύρια, πύργους και πολύ πράσινο. Θαυμάστε τα παλιά παραδοσιακά σπίτια και τις υπέροχες τοιχογραφίες και κειμήλια που θα βρείτε στις ιστορικές εκκλησίες της πόλης. Το τούρκικο χαμάμ με την γυάλινη θολωτή στέγη που στέκει εκεί από το 1425, είναι ένα από τα ενδιαφέροντα αξιοθέατα της περιοχής, παρόλο που δεν σώζεται σε καλή κατάσταση.

Στο Μουσείο λαϊκής τέχνης του Τυρνάβου θα μάθετε όλη την διαδικασία απόσταξης του τσίπουρου και θα γνωρίσετε τα απαραίτητα εργαλεία. Αξίζει σίγουρα να επισκεφτείτε και την γέφυρα του Τιταρήσιου ποταμού.

Μια μικρή εξόρμηση που μπορείτε να οργανώσετε με ορμητήριο τον Τύρναβο είναι προς την λίμνη Μάτι Τυρνάβου, την μοναδική φυσική λίμνη της Θεσσαλίας με πολύ σημαντικό οικοσύστημα, με πλούσια χλωρίδα και πανίδα.

Μια άλλη λίμνη, τεχνητή αυτή την φορά, είναι η Βρύση Τυρνάβου. Αποτελεί χώρο αναψυχής των κατοίκων των γύρω περιοχών, αλλά και πολύ σημαντικό υδροβιότοπο-σταθμό αποδημητικών πουλιών.

Σε κοντινή απόσταση από τον Τύρναβο, στο Δαμάσι, βρίσκεται το Κάστρο Δαμασίου. Σήμερα σώζεται μέρος των διπλών τειχών και του φυλακίου του.

Οι καλύτερες εποχές για να επισκεφτείτε την περιοχή αυτή, είναι η Καθαρά Δευτέρα όπου αναβιώνει το έθιμο του Μπουρανίου και οι αρχές του φθινοπώρου οπότε αρχίζει και ο τρύγος των σταφυλιών. Σε αυτή την διαδικασία συμμετέχουν σχεδόν όλοι οι κάτοικοι. Κατά την διάρκεια της ζύμωσης, το μεθυστικό σύννεφο που πλανάται πάνω από την πόλη από τον μούστο που ωριμάζει κάνει όλους, κατοίκους και επισκέπτες μια μεγάλη παρέα. Να θυμάστε, όμως πως όποια εποχή κι αν επισκεφτείτε τον Τύρναβο, θα πρέπει να κάνετε μια βόλτα από τα τσιπουράδικα και να γευτείτε το σήμα κατατεθέν της περιοχής.

Η Ελασσόνα, η μεγαλύτερη γαλακτοκομική έδρα της Ελλάδας, είναι χτισμένη στους πρόποδες του Ολύμπου, σε υψόμετρο 300μ. Ο ποταμός Ελασσονίτης διασχίζει την πόλη, χωρίζοντάς της σε δύο μέρη, τα οποία ενώνονται από ένα βυζαντινό μονότοξο πετρόχτιστο γεφύρι (14ος αι.) και τρεις ακόμη σύγχρονες γέφυρες.

Το τοπίο, με φόντο την καταπράσινη πλαγιά του Ολύμπου, είναι υπέροχο. Η πλατεία Ευάγγελου Μανώλη, στο κέντρο της πόλης είναι περικυκλωμένη από cafes. Απέναντι σχεδόν, το Τζαμί, θυμίζει την εποχή της Τουρκοκρατίας.

Στον λόφο πάνω από τον Ελασσονίτη ποταμό, δεσπόζει η Μονή της Ολυμπιώτισσας, ένα από τα μεγαλύτερα μοναστήρια της Θεσσαλίας. Αποτελείται από το καθολικό και τον νάρθηκα. Το καθολικό είναι ναός τετράστυλος, αφιερωμένος στην Παναγία. Ο ναός χρονολογείται από τον 14ο αι., όπως και οι τοιχογραφίες στο εσωτερικό του.

Η Κοιλάδα των Τεμπών, το φυσικό όριο μεταξύ του Ολύμπου και του Κίσσαβου, εντυπωσιάζει κάθε περαστικό. Το τοπίο, ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς, διαθέτει οργιώδη βλάστηση. Η περιοχή είναι ενταγμένη στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Προστασίας Δασών.

Την περιοχή διασχίζει ο ποταμός Πηνειός, που περνάει ανάμεσα από τα δύο βουνά και καταλήγει στη θάλασσα, μέσα από το ήρεμο Δέλτα του. Ο υδροβιότοπος του Δέλτα προστατεύεται από την συνθήκη RAMSAR. Φιλοξενεί σπάνια είδη πουλιών και αποτελεί σταθμό πολλών φλαμίγκο, ερωδιών και κορμοράνων. Στην περιοχή παρατηρήθηκαν 226 είδη πουλιών που ανήκουν σε περισσότερα από 50 γένη. Αλλά και η ιχθυοπανίδα των γλυκών νερών του ποταμού και της θαλάσσιας περιοχής είναι πλούσια σε πληθυσμούς και σε είδη.

Στους πρόποδες του Ολύμπου, μέσα σε έναν βράχο είναι χτισμένο ένα από τα πιο γνωστά εκκλησάκια της Ελλάδας, αυτό της Αγίας Παρασκευής. Το θαυματουργό εκκλησάκι χτίστηκε στις αρχές του 1910 από τον ΟΣΕ, την ίδια εποχή με την διάνοιξη του σιδηροδρόμου. Πριν χτιστεί η κρεμαστή γέφυρα του Πηνειού, οι πιστοί έπρεπε να πλησιάσουν το ναό με βάρκα. Στο μέρος συνωστίζονται πολλοί πιστοί, ιδιαίτερα στις 26 Ιουλίου, για να προσκυνήσουν την θαυματουργή εικόνα και να πάρουν αγίασμα που αναβλύζει από τον βράχο.

Στην ίδια περιοχή υπάρχουν δύο πηγές , της Δάφνης και της Αφροδίτης. Πάνω από την πηγή της Αφροδίτης βρίσκεται το Κάστρο της Ωριάς, το οποίο προστάτευε της κοιλάδα από τους βόρειους εισβολείς. Ένα μέρος του κάστρου σώζεται μέχρι σήμερα. Τα Τέμπη αποτελούν το κύριο πέρασμα από την Μακεδονία στην Θεσσαλία γι’ αυτό το λόγο η περιοχή είχε μεγάλη σημασία από την αρχαιότητα.

Λίγο πριν τα Τέμπη, θα συναντήσετε το μικρό, ορεινό, παραδοσιακό χωριό Αμπελάκια. Το χωριό ήκμασε τον 18ο αι. και έγινε γνωστό σε όλη την Ευρώπη, για την παραγωγή και επεξεργασία κόκκινου νήματος. Το 1778 μάλιστα, εδώ ιδρύθηκε ο πρώτος συνεταιρισμός παγκοσμίως, η Κοινή Συντροφιά, με επικεφαλής τους αδελφούς Σβαρτς.

Το χωριό σήμερα δεν έχει πολλούς μόνιμους κατοίκους, αλλά διατηρεί την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και την αίγλη των παλιών αρχοντικών. Χαρακτηριστικό είναι το αρχοντικό του Σβαρτς, ένα μεγαλειώδες κτίριο που ανήκε στον Γεώργιο Μαύρο, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα. Το παρατσούκλι Σβαρτς προήλθε από την άριστη γνώση γερμανικών και την συνεργασία του με επιχειρηματίας της Γερμανίας και της Αυστρίας. Το αρχοντικό, κτίριο με ιδιότυπη αρχιτεκτονική και τοιχογραφίες, θα σας εντυπωσιάσει.

Το Λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο του χωριού παρουσιάζει την ιστορία και τον τρόπο ζωής των κατοίκων της περιοχής μέσα από διάφορα εκθέματα. Μεταξύ άλλων, μια αναπαράσταση τοπικής κατοικίας του παρελθόντος, διάφορα αγροτοποιμενικά αντικείμενα και εργαλεία του 18ου αι. κειμήλια του Δημητρίου Σβαρτς.

Μια επίσκεψή σας αξίζει και η μεταβυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, όπως επίσης και το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία, από όπου θα θαυμάσετε την θέα στον Θερμαϊκό.

Τα Αμπελάκια είναι χτισμένα σε πλαγιά του Κίσσαβου, σε υψόμετρο 400μ. και απέχουν από την Λάρισα 32 χλμ.

Σε πλαγιά του Ολύμπου, σε υψόμετρο 600μ. είναι χτισμένη η Ραψάνη, η κυρά του Ολύμπου, όπως την αποκαλούν οι ντόπιοι. Το χωριό φημίζεται για την μαγευτική του θέα που φτάνει στο Αιγαίο Πέλαγος, την πλούσια βλάστηση και τις μοναδικές φυσικές ομορφιές. Το ίδιο όμορφα είναι όμως τα γραφικά σπίτια και τα πέτρινα δρομάκια του χωριού, τα περίφημα αρχοντικά, οι μεγάλες βελανιδιές και τα αιωνόβια πλατάνια.

Εξίσου φημισμένο είναι το ραψανιώτικο κρασί, το οποίο θα γευτείτε στα παραδοσιακά ταβερνάκια του χωριού με τις τοπικές νοστιμιές και τα γευστικότατα ψητά. Στον αμπελώνα του χωριού καλλιεργούνται τρεις ποικιλίες σταφυλιού: το Ξινόμαυρο, το Κρασάτο και το Σταυρωτό, όλες για κόκκινο κρασί. Σύμφωνα με την μυθολογία εκεί παραγόταν το νέκταρ των θεών του Ολύμπου. Από την Ραψάνη τέλος, μπορείτε να επισκεφτείτε και το γειτονικό χωριό Κρανιά, όπου έχουν φυτευτεί εκλεκτές ποικιλίες γαλλικών σταφυλιών (Cabernet Sauvignon, Merlot και Chardonnay).

Η Ραψάνη έχει τριάντα βρύσες διάσπαρτες σε διάφορα μέρη του χωριού, ενώ λίγο πιο έξω από το ιερό δάσος των Αγίων Θεοδώρων θα σας υποδεχτεί με το ξωκλήσι του και τις θεόρατες βελανιδιές του. Αξίζει, επίσης να επισκεφτείτε και τα μοναστήρια της περιοχής: το Μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, τον ναό του Αγίου Ιωάννου και του Αγίου Αθανασίου και τον ναό του Αγίου Νεκταρίου με την εκπληκτική αρχιτεκτονική του.

Το Κιλελέρ, ένα ήσυχο αγροτικό χωριό, στις 6 Μαρτίου του 1910 γράφτηκε στην ιστορία. Ο ξεσηκωμός των αγροτών εναντίον των τσιφλικάδων, με αίτημα τον διαμοιρασμό των τσιφλικιών στους ακτήμονες και ο τραγικός απολογισμός των νεκρών που ακολούθησαν, διαμόρφωσαν τις εξελίξεις στο αγροτικό ζήτημα.

Από τότε μέχρι και σήμερα, κάθε χρόνο, πραγματοποιούνται εκδηλώσεις μνήμης στο Μνημείο του Αγρότη.

Στο Λαογραφικό Μουσείο Κιλελέρ μπορείτε να γνωρίσετε τον τρόπο ζωής των κατοίκων της περιοχής κατά τον 18ο αι., μέσα από μια συλλογή εκθεμάτων που περιλαμβάνει οικιακά σκεύη, υφαντά, τοπικές ενδυμασίες, αντικείμενα της κοινωνικής και οικογενειακής ζωής του τόπου.

Σε κοντινή απόσταση, στο χωριό Αρμένιο, βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας του Αρμενίου. Πρόκειται για έναν όμορφο ναό, ο οποίος συγκεντρώνει πλήθος επισκεπτών, που έρχονται για να προσκυνήσουν την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, φιλοτεχνημένη από τον Απόστολο Λουκά. Η εικόνα βρέθηκε με θαυματουργό τρόπο πριν από περίπου 150 χρόνια. Μεγάλα πανηγύρια πραγματοποιούνται εδώ τον Δεκαπεντάυγουστο και στην γιορτή της Ζωοδόχου Πηγής.

Ο εθνικός δρυμός του Δάσους Πολυδενδρίου βρίσκεται στην περιοχή της Αγιάς. Η περιοχή που κάποτε ανήκε στην πρώην βασιλική οικογένεια Γλίξμπουργκ, σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο οργανωμένα δάση της Ελλάδας, με έκταση περίπου 35.000 στρεμμάτων.

Φιλοξενεί μεγάλη ποικιλία χλωρίδας και πανίδας, όπως αγριογούρουνα, ζαρκάδια, λαγοί, αγριόγατοι, ενώ το 1991 παρατηρήθηκε το σπάνιο είδος αιλουροειδούς, ο Λυγξ. Η χλωρίδα της περιοχής περιλαμβάνει αμέτρητα είδη φυτών και δέντρων: Βαλανιδιές, πουρνάρια, κουτσουπιές και χρυσοξυλιές, κουμαριές, ρείκια, δάφνες και αριές, κρανιές, φράξους, πλατάνια και κέδρα, σκλήθρα, πεύκα, σφενδάμια και φλαμουριές, αγριόλευκες, ιτιές και πάμπολλους ακόμη θάμνους και δέντρα.

Ανάμεσα στις βελανιδιές θα βρείτε τον ναό της Παναγίας, που χρονολογείται από τον 16ο αι. Ο ναός, χτισμένος με λαξευτή πέτρα, πωρόλιθο και μικρά ενδιάμεσα κεραμίδια, ήταν κάποτε καθολικό μονής. Στο εσωτερικό του υπάρχουν εξαιρετικές τοιχογραφίες, ενώ στο παμπάλαιο πλακόστρωτο δάπεδο, έχουν βρεθεί πλήθος επιγραφών, επιτύμβιων και αναθηματικών. Στο ξέφωτο του ναού, μπορείτε να ξεκουραστείτε, από την πεζοπορία, στα τραπεζοκαθίσματα, ενώ στο χάρτη της περιοχής, θα σχεδιάσετε την υπόλοιπη διαδρομή.

Στο Παρατηρητήριο του δάσους, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 740μ., μπορείτε βέβαια να παρακολουθήσετε την πορεία των φτερωτών κατοίκων του, αλλά μπορείτε να θαυμάσετε την θέα στο Πήλιο, τον Κίσσαβο και το Μαυροβούνι.

Η ποικιλία της χλωρίδας και πανίδας του και οι ήπιες γενικώς κλίσεις του εδάφους το καθιστούν ένα χώρο με μεγάλο ενδιαφέρον, που προσφέρεται για επισκέψεις αναψυχής, χαλάρωσης, αναζωογόνησης και πλήθος δραστηριοτήτων, όπως πεζοπορία, rafting και rappel. Στο δάσος υπάρχουν σηματοδοτημένα μονοπάτια, ποδηλατόδρομοι και χώροι πικνικ.