Η εμπειρία μέχρι τώρα μου έχει αποδείξει πως όσο πιο κρυμμένο τόσο πιο ωραίο (παίζει ρόλο και η χαρά της ανακάλυψης).

Το "Silly Wizards" είναι η κρυμμένη pub της Αγίας Παρασκευής, με ό,τι συνεπάγεται αυτό.

Ένας ιδιαίτερος χώρος με τόσες πολλές λεπτομέρειες που δεν θα σε κάνουν να βαρεθείς ποτέ τον χώρο (κάθε φορά θα ανακαλύπτεις και από μια καινούρια που θα σου τραβήξει την προσοχή). 

Στο χώρο κυριαρχεί το σκούρο πράσινο σε συνδυασμό με το μαύρο, ενώ κύριο στοιχείο του είναι η μεγάλη γωνιακή μπάρα (που κάθε pub που σέβεται τον εαυτό της οφείλει να έχει) γεμάτη με μεγάλη ποικιλία από ποτά εκτός από μπύρες.

Η αυλή σίγουρα δεν θα σε αφήσει αδιάφορο.

Το μαγαζί διαθέτει εκτός από έναν πλούσιο κατάλογο ποτών και μαι μεγάλη ποικιλία από πιάτα Αγγλικής κουζίνας.

* Μπύρα σε κανάτα
* Ωραία πιάτα

Διεύθυνση: Πελοποννήσου 79 Αγία Παρασκευή 

κείμενο: Αγγέλικα Ανυφαντάκη

Λίγα στενά παρακάτω από την Υμηττού θα βρεις το "Medez cafe", μικρό συνοικιακό καφέ, με πολύ γούστο. Διασχίζοντας την οδό Φρύνης δεν γίνεται να μην το παρατηρήσεις. Καρέκλες σκηνοθέτη, ιδιαίτερα τασάκια και μικρά γλαστράκια κοσμούν τα τραπέζια. Μπορεί να δεις  και κάποιον να πίνει τσάι ( ξέρω γιατί στο λέω, θα το καταλάβεις από τις φωτογραφίες).

Το εσωτερικό, μικρό και όμορφο, όπως αρμόζει σε κάθε συνοικιακό καφέ. Επικρατεί το σκούρο ξύλο, ιδανικό φόντο για τις πολλές διακοσμητικές λεπτομέρειες, το ξύλινο καρουζέλ. οι παρτιτούρες που κρέμονται από το ταβάνι, το πάσο με την λεπτομέρεια από πλήκτρα πιάνου... Η μπάρα έχει επένδυση από πλακάκια (κάτι που αγαπάμε πολύ). Λίγα τραπεζάκια συμπληρώνουν τον χώρο, ενώ υπάρχει και πατάρι.

Αγαπημένη γωνιά το πάσο με τα σκαμπό δίπλα στο παράθυρο παρέα με το χρυσόψαρο.

* Ευγενικό προσωπικό 
* Ωραίος καφές 
* Ελληνικός καφές με λουκουμάκι
* Οι μουσικές θα σε ταξιδέψουν

Διεύθυνση: Φρύνης 2, Παγκράτι

κείμενο: Αγγέλικα Ανυφαντάκη

Πέρα από βουνά, χιονοδρομικά κέντρα και σπουδαίους αρχαιολογικούς χώρους, η Βοιωτία διαθέτει και παραλίες και μάλιστα πεντακάθαρες, που απέχουν λίγο από την Αθήνα.

Ο Άγιος Βασίλειος, είναι ένας μικρός και όμορφος οικισμός, με μερικές ταβέρνες και κάποια ενοικιαζόμενα δωμάτια. Έχει δύο παραλίες με χοντρή άμμο. Η μία παραλία, στα δεξιά του χωριού, διαθέτει άπλετη σκιά κάτω από τα αλμυρίκια. Η άλλη παραλία είναι λίγο απομακρυσμένη και σίγουρα πιο ήσυχη. Πρέπει να περπατήσετε για περίπου 10 λεπτά για να φτάσετε μέχρι εκεί.

Παρόμοια παραλία θα βρείτε και στο Καλαμάκι, έναν μικρό οικισμό, δίπλα στον Άγιο Βασίλειο.

Η Λιβαδόστρα είναι η δημοφιλέστερη παραλία των Πλαταιών, με καταγάλανα νερά και μια όμορφη ταβερνούλα. Θα έχετε την ευκαιρία να επισκεφτείτε και τον αρχαιολογικό χώρο που βρίσκεται εκεί κοντά, με το οχυρωματικό φρούριο της Ακρόπολης της Κρεύσιδος.

Ο κόλπος της Αλυκής, είναι ένας γραφικός κόλπος με ταβερνούλες και καφετέριες, πολύ δημοφιλής στους κατοίκους της Βοιωτίας. Οι παραλίες της Αλυκής έχουν χοντρή άμμο και βότσαλο.

Δίπλα στην Αλυκή θα βρείτε τον Άγιο Νικόλαο, την μεγαλύτερη παραλία της περιοχής. Απέναντι από την παραλία υπάρχει ένα μικρό νησάκι, ο Κούβελος, στο οποίο υπάρχουν αρχαία ερείπια.

Ο οικισμός Σαράντι έχει πεντακάθαρη παραλία με ψιλό χαλίκι και ψηλά αλμυρίκια. Στην άκρη της παραλίας υπάρχουν ταβέρνες και καφετέριες.

Το όμορφο λιμανάκι του Αη Γιάννη, το οποίο βρίσκεται μετά το χωριό Δόμβραινα είναι ένα γραφικό λιμανάκι, με μία ταβερνούλα.

Στα Αντίκυρα, η παραλία του Αγίου Ισίδωρου, είναι μια υπέροχη οργανωμένη παραλία με κρυστάλλινα νερά και αναψυκτήρια. Εξίσου καθαρή και όμορφη και η παραλία Άσπρα Σπίτια.

Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού Βοιωτίας είναι η Θήβα. Είναι χτισμένη σε μια εύφορη πεδιάδα με πλούσια παραγωγή σε αγροτικά και κηπευτικά προϊόντα. Η πόλη παρουσιάζει μεγάλο ιστορικό και αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Χτίστηκε κατά το μύθο από τον Κάδμο, ενώ είναι η γενέτειρα του µυθικού Ηρακλή, του ∆ιονύσου, του Οιδίποδα, του ποιητή Πίνδαρου, του στρατηγού Επαμεινώνδα και του Πελοπίδα, αρχηγού του διάσημου Ιερού Λόχου.

Η Θήβα διαθέτει ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά μουσεία της Ελλάδας το οποίο διαθέτει σπάνια εκθέματα και πλήθος ευρημάτων από διάφορες χρονολογικές περιόδους. Στο προαύλιο του μουσείου υπάρχει και ο μεσαιωνικός πύργος Σεντ-Ομέρ. Πιστεύεται ότι αποτελούσε τμήμα του κάστρου, που κτίστηκε το 1278 από τον άρχοντα της Θήβας, Νικόλαο Β΄ de Saint-Omer.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών διαθέτει συλλογές προϊστορικών ευρημάτων, μυκηναϊκών ευρημάτων από τον αρχαιολογικό χώρο της Τανάγρας, συλλογή γλυπτών από τους χώρους Αυλίδας-Θεσπιών, συλλογή αγγείων από το νεκροταφείο Μυκαλησσού Ριτσώνας και συλλογή αγγείων και χάλκινων από διάφορους αρχαιολογικούς χώρους.

Η ακρόπολη των Θηβών ονομαζόταν Καδμεία, προς τιμήν του ιδρυτή της πόλης. Τα σημαντικότερα μνημεία της αρχαίας πόλης είναι οι μυκηναϊκοί θαλαμοειδείς τάφοι, το μυκηναϊκό ανάκτορο ή Καδμείον (14ος-13ος αι. π.Χ.), στο κέντρο περίπου της Καδμείας ακρόπολης, ο ναός του Ισμηνίου Απόλλωνα και οι πύλες της Καδμείας (από τις επτά μυθολογικές πύλες των Θηβών σώζεται μόνο η είσοδος ανάμεσα στους δύο κυκλικούς πύργους των Ηλεκτρών πυλών, που χρονολογούνται στην εποχή της ανάκτησης της πόλης από τον Κάσσανδρο, το 315 π.Χ.). Σε μικρή απόσταση από τις Ηλέκτρες Πύλες, ήρθαν στο φως ευρήματα που μαρτυρούν πως πιθανότατα εκεί ήταν τόπος λατρείας του Ηρακλή.

Σε απόσταση 8 χλμ. δυτικά των Θηβών βρίσκεται το φημισμένο ιερό των Καβείρων, αφιερωμένο στον Κάβειρο και τον Παίδα, θεότητες άγνωστης προέλευσης. Η λατρεία στο ιερό διήρκεσε τουλάχιστον από τους Αρχαϊκούς Χρόνους ώς τον 4ο αι. μ.Χ. Τα σημαντικότερα μνημεία του Καβειρίου είναι ο ναός - τα σωζόμενα θεμέλια ανήκουν σε φάση του τέλους του 4ου αι. π.Χ. -, το θέατρο, Ελληνιστικών Χρόνων, η στοά, των μέσων του 1ου αι. π.Χ., τα κυκλικά και ελλειψοειδή κτίρια, με βόθρους για τις αιματηρές θυσίες και τους τελετουργικούς καθαρμούς, καθώς και χτιστό πάγκο στο εσωτερικό και περίβολος.

Άλλα σημαντικά αξιοθέατα της Θήβας είναι:
• Η Πηγή των Αγίων Θεοδώρων, γνωστή από την αρχαιότητα ως "Oιδιπόδεια Kρήνη". Σε αυτήν ξεπλύθηκε ο Oιδίποδας μετά το φόνο του πατέρα του, Λαΐου.
• Η Κρήνη της Δίρκης, στο φράγκικο υδραγωγείο, μνημείο των χρόνων της Tουρκοκρατίας.
• Η εκκλησία του Ευαγγελιστή Λουκά, στο A' Nεκροταφείο. Eδώ βρίσκεται η λάρνακα με το σκήνωμα του Ευαγγελιστή.
• Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου-"Μεγάλης Παναγίας" (1867), χτισμένη στη θέση παλαιότερου ναού. Έργο του τηνιακού αρχιτέκτονα Ιωάννη Φιλιππότη και του γιου του, του ονομαστού γλύπτη Δημητρίου Φιλιππότη, ο δισυπόστατος ναός διαθέτει ιδιαίτερα αξιόλογο γλυπτό διάκοσμο, μαρμάρινο τέμπλο και την εικόνα της Μεγάλης Παναγίας, που ιστορήθηκε κατά την παράδοση από τον ευαγγελιστή Λουκά.
• Η Βυζαντινή εκκλησία της Αγίας Φωτεινής.
• Η Υπόγεια Πρωτοχριστιανική εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης.
• Η Μεταβυζαντινή εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
• Η Ιερά Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος "Σαγματά", του 12ου αι. κοντά στο χωριό Ύπατο. Στην ευρύτερη περιοχή των Θηβών, υπάρχουν σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι:
• Το Πτώον, το ιερό του Πτώου Απόλλωνα, σε απόσταση 30 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης. Έχουν ανασκαφεί υπολείμματα βωμών, κρηπιδώματα κτιρίων, βάσεις βωμών, που χρονολογούνται από το 6ο και τον 5ο αι. π.Χ.
• Το Τρόπαιο του Επαμεινώνδα, μαρμάρινο τρόπαιο με εννέα ανάγλυφες ασπίδες σε ανάμνηση της νίκης των Θηβαίων επί των Λακεδαιμονίων στα Λεύκτρα. Η συντριβή των Λακεδαιµονίων επετεύχθη χάρη στη στρατιωτική µμεγαλοφυΐα του Επαµεινώνδα που εφάρµοσε το σύστηµα της «Λοξής φάλαγγας» και της ανδρείας του Ιερού λόχου του Πελοπίδα.
• Ο Αρχαιολογικός χώρος Πλαταιών, το πεδίο της μάχης μιας από τις αποφασιστικότερες μάχες για την τελική νίκη των Ελλήνων κατά των Περσών, που έγινε το 479 π.Χ.
• Η Αρχαία Σίφαι ή Τίφα, αρχαίο λιμάνι όπου κατασκευάστηκε η Αργώ, το καράβι της Αργοναυτικής εκστρατείας.
• Το Κάστρο Καραϊσκάκη, στο ύψωμα της Δομβραίνας.
• Ο Αρχαιολογικός χώρος της Τανάγρας, με τα νεκροταφεία της πόλης να εκτείνονται σε όλη την κοιλάδα. Ανασκαφές έφεραν στο φως εκατοντάδες επιγραφές, αγγεία, ειδώλια και τις περίφημες για τη χάρη και την κομψότητά τους Tαναγραίες κόρες - μικρά πήλινα αγάλματα.
• Το Αρχαιολογικό Μουσείο Σχηματαρίου το οποίο διαθέτει πλούσια συλλογή ευρημάτων από τις ανασκαφές που έγιναν κατά καιρούς στην περιοχή της Tανάγρας.

Δίπλα στην Θήβα απλώνεται το Δάσος Μοσχοποδίου, μια μεγάλη έκταση πρασίνου με αξιοσημείωτο βοτανικό πλούτο.

Ο Ορχομενός, μια κωμόπολη χτισμένη σε μια εύφορη πεδιάδα, βρίσκεται σε απόσταση 12χλμ. από την Λιβαδειά. Διαρρέεται από τον Μέλανα ποταμό (Μαυροπόταμος) που είναι παραπόταμος του βοιωτικού Κηφισού και είναι κέντρο πεστροφοκαλλιέργειας.

Ο Ορχομενός κατοικήθηκε από την Νεολιθική εποχή, ενώ κατά την Εποχή του Χαλκού αποτέλεσε κέντρο πολιτισμού. Μεγάλη ακμή όμως γνώρισε την πρώιμη Μυκηναϊκή περίοδο μεταξύ 2.000 και 1.200 π.Χ. όταν κατοικήθηκε από ένα αρχαιοελληνικό φύλλο τους Μινύες. Χαρακτηριστικό της μεγάλης ανάπτυξης της κοινωνίας των Μινυών είναι τα αποστραγγιστικά έργα που έγιναν τότε, για την πρώτη αποξήρανση της Κωπαΐδας. Ο Όμηρος κάνει αναφορά στην Ιλιάδα για τον πλούτο των κατοίκων του Ορχομενού. Η μεγάλη ιστορία της περιοχής αποδεικνύεται από τα πολυάριθμα αξιοθέατά της. Κυριότερο αξιοθέατο θεωρείται ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας πόλης. Η Ακρόπολη του Ορχομενού αγκαλιάζει τον Υφάντειο λόφο. Στην κορυφή του λόφου, στα 233μ., υψώνεται ένας τετράγωνος κι επιβλητικός πύργος. Τα 88 σκαλιά που οδηγούν σε αυτόν είναι πελεκημένα στο βράχο. Τμήματα του κάστρου αποτελούνται εξωτερικά από τεράστιους ογκόλιθους και εσωτερικά από μικρότερους λίθους, με το ενδιάμεσό τους παραγεμισμένο με συντρίμματα από λαξεύσεις. Ο πύργος διατηρεί ακόμα τις δυο του μεγάλες καστρόπορτες. Η βορεινή είναι ερειπωμένη και άσκεπη, αλλά η νότια στέκει ανέπαφη σκεπασμένη με δυο τεράστιους υπέρθυρους λίθους.

Στους ανατολικούς πρόποδες του Υφάντειου λόφου βρίσκεται το σημαντικότερο ίσως μνημείο των Μυνιών, το οποίο χτίστηκε πιθανότατα τη 2η χιλιετιρίδα π.Χ. Είναι ο Θολωτός Τάφος του Μινύα, που αποτελεί ένα από τα λαμπρότερα δείγματα ταφικής αρχιτεκτονικής της Μυκηναϊκής Περιόδου και συγκρίνεται με το θολωτό τάφο του "Ατρέως" στις Μυκήνες. Το μνημείο ήρθε στο φως από τον Ερρίκο Σλήμαν, κατά την διάρκεια ανασκαφών, την περίοδο 1881-1885. Οι ανασκαφές αυτές έφεραν στο φως νεολιθικούς συνοικισμούς με κυκλικά και τετράγωνα θεμέλια σπιτιών, τάφους 3000 χρόνων π.Χ., ανάκτορα ή Ασκληπιείο μυκηναϊκής εποχής και άλλα που είναι δείγματα ότι ο τόπος κατοικήθηκε χωρίς χρονικά κενά από τη νεολιθική εποχή (7 χιλιάδες χρόνια π.Χ.). Κατασκευαστές του τάφου φέρονται οι Τροφώνιος και Αγαμήδης, γιοί του βασιλιά του Ορχομενού Εργίνου. Ο τάφος είναι μαρμάρινος και αποτελείται από τέσσερα μέρη, το δρόμο (μία τάφρο), το στόμιο (είσοδος), τη θόλο (πελώριο κυκλικό οικοδόμημα με κωνική στέγη), και το θάλαμο (ορθογώνιο πλευρικό μικρό δωμάτιο).

Βορειοανατολικά του Θολωτού Τάφου βρίσκεται το Αρχαίο Θέατρο του Ορχομενού που χρονολογείται από τον 4ο αι. π.X. Το θέατρο αποτελείται από ένα κοίλο ενιαίο χωρίς διαζώματα. Αρκετές από τις βαθμίδες των ειδωλίων που προορίζονταν για τους θεατές ήταν λαξευμένες στο βραχώδες πρανές του Ακοντίου λόφου ενώ οι υπόλοιπες ήταν κατασκευασμένες από τεχνητές επιχώσεις. Στο θέατρο πραγματοποιούνταν μουσικοί αγώνες προς τιμήν των Τριών Χαρίτων (τα Χαριτίσια) , του Ομωλοίου Διός και του Διονύσου. Το Θέατρο βρισκόταν σε χρήση μέχρι τους ύστερους χρόνους, γι’ αυτό έχει ανακατασκευαστεί πολλές φορές.

Μεγάλης αρχαιολογικής σημασίας είναι και η Ακρόπολη του Γλα, χτισμένη πάνω σε έναν απόκρημνο βράχο στον ανατολικό μυχό του τεκτονικού βυθίσματος της Κωπαΐδας. Ο τεράστιος βράχος πρόβαλλε με την μορφή νησίδας, όταν όμως άρχισε να λειτουργεί το αποστραγγιστικό σύστημα της Κωπαΐδας, έγινε προσιτός και κατοικήθηκε. Συγχρόνως, οχυρώθηκε με ισχυρό κυκλώπειο μήκους 3 χλμ. και πάχους 5-5,50μ. και διέθετε τέσσερις πύλες, προστατευμένες με προμαχώνες. Η οχυρωμένη έκταση έφτανε τα 200 στρέμματα. Ο κεντρικός περίβολος χωρίζεται σε δύο κύρια τμήματα, το βόρειο και το νότιο. Το βόρειο περικλείει ένα κτιριακό συγκρότημα, το μέλαθρο, χτισμένο σε δύο πτέρυγες. Στην ελεύθερη άκρη κάθε πτέρυγας υπήρχε από ένα μεγαροειδές διαμέρισμα που αποτελούνταν από μία κλειστή αίθουσα, ένα στενό πρόδομο και ένα τετράγωνο δώμα. Το μέλαθρο δηλαδή αποτελούνταν από δύο χωριστές όμοιες καλοχτισμένες κατοικίες, επικοινωνούσες αλλά συνάμα και ανεξάρτητες, στις οποίες εφαρμόστηκε το ίδιο σχέδιο, οι ίδιες αρχιτεκτονικές λύσεις και οι ίδιες οικοδομικές μέθοδοι. Είναι φανερό ότι κτίστηκαν για να κατοικούνται από δύο ισότιμους αξιωματούχους με διαφορετικές δικαιοδοσίες. Στο νότιο περίβολο υπήρχαν μεγάλα συγκροτήματα που περιελάμβαναν τετράπλευρα οικοδομήματα αποτελούμενα από μεγάλα και άλλα μακρόστενα οικοδομήματα, που ήταν αποθήκες γεννημάτων συνολικής χωρητικότητας 2.000 τόνων.

Ένα άλλο σημαντικό μνημείο του Ορχομενού είναι η Παναγιά η Σκριπού, μοναστήρι που χτίστηκε το 873-874. Σήμερα σώζεται μόνο το καθολικό της μονής που είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, αλλά και στους αποστόλους Πέτρο και Παύλο όπως αποδεικνύει το τρισυπόστατο Ιερό Βήμα. Πρόκειται για το πιο σημαντικό μνημείο τύπου σταυροειδούς μεταβατικού στον ελλαδικό χώρο. Ο γλυπτικός διάκοσμος στις εσωτερικές και εξωτερικές επιφάνειες του ναού είναι πλούσιος, ενώ οι παλαιότερες τοιχογραφίες ανήκουν στο 17ο αι. Οι ανασκαφικές εργασίες έχουν αποκαλύψει παλαιοχριστιανικό ψηφιδωτό στο εσωτερικό του ναού και κτίριο Μυκηναϊκής Περιόδου στον περίβολο. Το κατακόρυφο ηλιακό ρολόι που κοσμεί το ναό από τότε που χτίστηκε, θεωρείται από τους αρχαιολόγους το αρχαιότερο από όλα τα μεσαιωνικά – βυζαντινά κατακόρυφα ρολόγια της Ελλάδας. Πιθανότατα, η ονομασία «Σκριπού» προέρχεται από το λατινικό scriptus και συνδέεται με τον μεγάλο αριθμό επιγραφών που βρίσκονται εντοιχισμένες στο ναό. Πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου , στις 23 Αυγούστου αλλά και στις 10 Σεπτεμβρίου, ημέρα κατά την οποία, το 1943, ο Ορχομενός και οι κάτοικοί του σώθηκαν, με θαύμα της Παναγίας κατά την παράδοση, από τους Γερμανούς που ήθελαν να κάψουν την πόλη και να σκοτώσουν τους κατοίκους της.

Τέλος, λίγο πιο μακριά από τον Ορχομενό, στο Ακραίφνιο σώζεται ο βυζαντινός ναός του Αγίου Γεωργίου. Ο ναός χτίστηκε το 1311, από τον Φράγκο Ιππότη Αντώνιο ντε Φλάμα, ύστερα από τάμα που έκανε στον Άγιο Γεώργιο, για να γλιτώσει από μια μεγάλη μάχη εναντίον των Καταλανών που έγινε στην περιοχή της Κωπαΐδας. Επιγραφή που σώζεται μέχρι σήμερα πάνω από τον Άμβωνα, μαρτυρά της ιστορία του ναού. Την περίοδο 1880-1900 ο ναός επεκτάθηκε με μεγάλο εξωνάρθηκα , ενώ προστέθηκαν και αντηρίδες στο βόρειο τοίχο του παλαιού κτίσματος.

Η μαρτυρική πόλη του Διστόμου, κοντά στην Αράχωβα, είναι χτισμένη σε υψόμετρο 450μ. σε ένα άγριας ομορφιάς τοπίο. Καταστράφηκε το 480 π.Χ. από τους Πέρσες, το 338 π.Χ. από τους Μακεδόνες και το 198 π.Χ. από τους Ρωμαίους. Κατά την Επανάσταση του 1821, το Δίστομο έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο, αφού εδώ έλαβαν χώρα μάχες εναντίων των Τούρκων, με κυριότερη αυτή του Φεβρουαρίου του 1827, με πρωταγωνιστή τον Γεώργιο Καραϊσκάκη. Αυτή η μάχη οδήγησε στην απελευθέρωση ολόκληρης της Στερεάς Ελλάδας, με εξαίρεση το Μεσολόγγι, τη Ναύπακτο και τη Βόνιτσα. Στα νεότερα χρόνια, η μεγάλη σφαγή από τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής στις 10 Ιουνίου 1944, κορυφαία πράξη βαρβαρότητας , γράφτηκε στην Παγκόσμια Ιστορία. Σφαγιάστηκαν 223 κάτοικοι και πυρπολήθηκε ολόκληρο το χωριό, σε αντίποινα για την αντίστασή τους. Σε λόφο, στην άκρη της πόλης υπάρχει Μνημείο των θυμάτων του ναζισμού. Όσο βρίσκεστε στο Δίστομο, επισκεφτείτε την Ιερά Μονή Οσίου Λουκά, ένα μοναστήρι μεγάλης ιστορικής αξίας, με εκπληκτικές τοιχογραφίες και ψηφιδωτά και το Αρχαιολογικό Μουσείο Διστόμου. Ακόμη, μπορείτε να επισκεφτείτε την Παραλία, έναν παραθαλάσσιο τουριστικό οικισμό, με ωραία ακρογιαλιά.

Η Δαύλεια είναι ένα χωριό χτισμένο πάνω σε απότομο βράχο, με υπέροχη θέα και πολλά νερά. Εδώ αξίζει να επισκεφτείτε τα ερείπια της αρχαίας πόλης, την εκκλησία του Προφήτη Ηλία και την εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων, στο Κάστρο. Σημαντικό είναι και το μοναστήρι της Κοίμησης της Θεοτόκου Ιερουσαλήμ, χτισμένο στις ανατολικές πλαγιές του Παρνασσού, σε απόσταση 5 χλμ. από το χωριό.

Πλούσιο σε ιστορία είναι και το κοντινό χωριό Ζεμενό, το οποίο κατοικούνταν από το 1.600 π.Χ. Κατά την διάρκεια ανασκαφών ανακαλύφθηκε νεκροταφείο ελληνιστικών χρόνων, αγγεία, ένα σιδερένιο αντικείμενο, τρεις χάλκινοι σύνδεσμοι, τρία κύπελλα, ένα νόμισμα και μία αιχμή βέλους, ευρήματα τα οποία σώζονται στο Αρχαιολογικό μουσείο Διστόμου. Επίσης, στην ευρύτερη περιοχή του Ζεμενού έχουν βρεθεί αρχαίοι τάφοι, αρχαία επιτύμβια στήλη, απομεινάρια σπιτιών του 5ου αιώνα π. Χ. και ένα αγαλματίδιο των ελληνιστικών χρόνων. Άξια αναφοράς είναι και η Σχιστή ή Στενή οδός, που διέσχιζε το Ζεμενό και οδηγούσε στο Μαντείο των Δελφών. Το χωριό έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821, ενώ στην μάχη που δόθηκε στην περιοχή μεταξύ καταδιωκτικών αρχών και ληστών, στις 12 Ιουλίου του 1856, σκοτώθηκε ο Λήσταρχος Νταβέλης.

Ο Εθνικός Δρυμός Παρνασσού ιδρύθηκε το 1938 , έχει έκταση 36.000 στρέμματα και εκτείνεται στα όρια των νομών Φωκίδας και Βοιωτίας, ανάμεσα στους Δελφούς, την Αράχωβα και την Αγόριανη. Το μεγαλύτερο τμήμα του Δρυμού βρίσκεται στο νομό Βοιωτίας, ενώ το δυτικό τμήμα του ανήκει στο νομό Φωκίδας.

Ο Παρνασσός είναι ένα από τα πιο γνωστά και επισκέψιμα βουνά της Ελλάδας, κυρίως λόγω του χιονοδρομικού κέντρου, της κοντινής απόστασης με την Αθήνα αλλά και με τον αρχαιολογικό χώρο Δελφών, αλλά και λόγω του εξαιρετικού περιβάλλοντος και ομορφιάς του φυσικού τοπίου.

Η υψηλότερη κορυφή, η Λιάκουρα (2.457μ.) και η δεύτερη ψηλότερη, ο Γεροντόβραχος (2.367μ.) είναι σχεδόν όλο τον χρόνο καλυμμένες με χιόνι. Αντίθετα, οι πλαγιές του Παρνασσού είναι κατάφυτες με πλούσια βλάστηση από έλατα, κέδρους, αγριοκορομηλιές, μαύρη πεύκη, πλούσια θαμνώδη βλάστηση, ενώ στην περιοχή ενδημούν σπάνια φυτά ακόμη και σε μεγάλο υψόμετρο. Η χλωρίδα της περιοχής περιλαμβάνει περίπου 600 είδη φυτών. Πολλά από αυτά είναι φαρμακευτικά και αρωματικά.

Η πανίδα του Παρνασσού, περιλαμβάνει αρκετά είδη άγριων ζώων όπως λύκους, αλεπούδες, κουνάβια, νυφίτσες, σκίουρους, αετούς, γύπες, γεράκια, αγριοκάτσικα, αγριογούρουνα, φίδια και πολλά άλλα.

Για να γνωρίσετε αυτόν τον πανέμορφο τόπο, μπορείτε να ακολουθήσετε μία από τις πολλές ορειβατικές διαδρομές που υπάρχουν σε όλο τον ορεινό όγκο του Παρνασσού. Το πασίγνωστο Ευρωπαϊκό μονοπάτι μεγάλων διαδρομών Ε4, διασχίζει την δυτική πλευρά του, προσφέροντας στους επισκέπτες του μοναδικές εικόνες φυσικής ομορφιάς και εξαιρετικής θέας.

Το Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού, το μεγαλύτερο και αρτιότερο χιονοδρομικό κέντρο της Ελλάδας, απέχει από την Αράχωβα περίπου 24 χλμ. Αποτελείται από δύο περιοχές, τα Κελλάρια και τη Φτερόλακκα, οι οποίες συνδέονται μεταξύ τους τόσο με εναέριο αναβατήρα όσο και με πίστες χιονοδρομίας. Το χιονοδρομικό ενώνεται επίσης μέσω χιονοδιαδρόμων και με το γειτονικό ιδιωτικό χιονοδρομικό κέντρο του Γεροντόβραχου.

Οι αναβατήρες που λειτουργούν στο κέντρο είναι συνολικά 13: έξι εναέριοι, έξι συρόμενοι και μια μεγάλη τηλεκαμπίνα. Για τους αρχάριους λειτουργούν 3 baby lifts, που θα τους βοηθήσουν στα πρώτα τους βήματα.

Το κέντρο διαθέτει 19 πίστες, 7 χιονοδρομικές διαδρομές, 10 μονοπάτια και τρεις μίνι πίστες αρχαρίων όλων συνολικού μήκους περίπου 36 χιλιομέτρων. Οι πίστες είναι μήκους κατάβασης από 50 μ. έως 4 χλμ. για αρχαρίους, μέσους και καλούς χιονοδρόμους. Για τους λάτρεις της περιπέτειας, υπάρχουν 12 εκτός πίστας "μαύρες" διαδρομές με βαθύ χιόνι. Επίσης, στο κέντρο λειτουργούν δύο καφετερίες-chalet και εστιατόριο, σχολές εκμάθησης σκι και snowboard, καταστήματα ενοικίασης χιονοδρομικού εξοπλισμού, καθώς και υπηρεσία φύλαξης με παιδική χαρά για τους μικρούς επισκέπτες. Το Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού εξασφαλίζει σε όλους τους χιονοδρόμους και επισκέπτες ιατρική κάλυψη.

Όσοι από εσάς θέλετε να ανακαλύψετε την γύρω περιοχή, μπορείτε να κάνετε πεζοπορία, ακολουθώντας ένα από τα πολυάριθμα ορεινά μονοπάτια ή δασικούς δρόμους. Αν αντέχετε, ανεβείτε στην κορυφή Λιάκουρα για να δείτε την ανατολή του ηλίου. Θα σας μείνει αξέχαστη.

Χτισμένη πάνω σε πέντε λόφους, σε υψόμετρο 1.000μ. και σε απόσταση μόλις 160χλμ. από την Αθήνα, βρίσκεται η Αράχωβα, η νύφη του Παρνασσού. Ατενίζοντας από ψηλά την κοιλάδα των Δελφών και τον ελαιώνα της Άμφισσας, στέκει αγέρωχη στο πέρασμα του χρόνου, με τα χωριάτικα πέτρινα σπίτια της, τα γραφικά πλακόστρωτα σοκάκια της, την εντυπωσιακή φυσική ομορφιά και τις τοπικές λιχουδιές. Θεωρείται το πλέον κοσμοπολίτικο χειμερινό θέρετρο της Ελλάδας, γι ‘αυτό και στην επίσκεψή σας στην Αράχοβα θα συναντήσετε πολλούς κοσμικούς. Την προτιμούν, όμως και οι λάτρεις των χειμερινών σπορ και της φύσης, λόγω του άρτιου χιονοδρομικού κέντρου Παρνασσού και της αστείρευτης φυσικής ομορφιάς της περιοχής.

Η ιστορία της ευρύτερης περιοχής φτάνει μέχρι το 3.000 π.Χ. Στο Κωρύκειον Άντρο, το εκπληκτικό αυτό σπήλαιο με τους σταλακτίτες και σταλαγμίτες, που οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως οδηγεί στον Άδη, τα αρχαιότερα ίχνη ανάγονται στους νεολιθικούς χρόνους (3.000 π.Χ.). Το σπήλαιο, στο οποίο μπορείτε να πάτε με αυτοκίνητο, έχει 90μ. μήκος και 60μ. πλάτος. Οι σταλαγμίτες και οι σταλακτίτες του σχηματίζουν ένα υπέροχο «δάσος», ενώ πάνω στο βράχο υπάρχουν επιγραφές χαραγμένες πιθανότατα από τον 4ο αι. π.Χ. Η Ανεμώρεια, στην δυτική πλευρά της Αράχωβας και η Κυπάρισσος αναφέρονται από τον Όμηρο, ενώ η Λυκώρεια, ψηλά στον Παρνασσό, μας οδηγεί στην εποχή του Κατακλυσμού.

Με διαρκή ιστορική ζωή, η περιοχή διαθέτει οικισμούς και στα βυζαντινά χρόνια, ενώ από τον 15ο αι. και μετά αναφέρεται σε μαρτυρίες ως «πόλη πολυάνθρωπη», και ως η «διασημότερη κόμη στον Παρνασσό». Το 1826, με την μάχη της Αράχωβας, σώθηκε η επανάσταση των Ελλήνων, όταν ο Γεώργιος Καραϊσκάκης αντιμετώπισε 2.000 Τουρκαλβανούς, απέναντι από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Η ανάμνηση της μάχης αυτής, εορτάζεται κάθε χρόνο, με το ξακουστό Πανηγυράκι, ανήμερα της εορτής του πολιούχου της πόλης Αγίου Γεωργίου. Στην παραδοσιακή αυτή τελετή γίνεται η λιτανεία της εικόνας, από ντόπιους ντυμένους με παραδοσιακές φουστανέλες και σεγκούνια και στη συνέχεια στήνεται μεγάλο γλέντι με παραδοσιακούς χορούς, τραγούδι και φαγητό. Στην δυτική έξοδο της πόλης προς τον Παρνασσό, έχει στηθεί μαρμάρινη προτομή του Γεωργίου Καραϊσκάκη, πάνω σε πέτρες, συμβολικό τρόπαιο νίκης κατά της στρατιάς του Μουσταφάμπεη. Από αυτό το σημείο η θέα στην απεραντοσύνη της κοιλάδας των Δελφών και στα επιβλητικά βουνά που την κυκλώνουν, είναι μαγευτική.

Οι 35 εκκλησίες της Αράχωβας είναι δείγμα της πίστης που διακρίνει τους κατοίκους της. Επισκεφτείτε την βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, ειδικά αν σκοπεύετε να περάσετε εκεί τις διακοπές του Πάσχα, που γίνεται και η λιτάνευση της ασημένιας εικόνας του προστάτη της πόλης. Επισκεφτείτε, επίσης, την εκκλησία Εισοδίων της Θεοτόκου, την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη με τις υπέροχες βυζαντινές τοιχογραφίες, χτισμένη το 1833 και το ξωκλήσι της Ευαγγελίστριας, όπου θα δείτε την αραχωβίτικη σημαία , την πρώτη σημαία της επαναστατημένης Ρούμελης.

Χαρακτηριστικό της Αράχωβας, ο απόκρημνος βράχος με το ρολόι, χτίστηκε στις αρχές του 18ου αι. ως καμπαναριό του Μητροπολιτικού Ναού των Εισοδίων της Θεοτόκου, πληγώθηκε όμως από τον σεισμό του 1870. Ξαναχτίστηκε και ανατινάχτηκε από τους Γερμανούς, το 1944. Την σημερινή του μορφή την πήρε το 1966, όταν ο ηγούμενος της ιεράς μονής Οσίου Λουκά ανέλαβε τα έξοδα για την ανακατασκευή του. Όσο για το βράχο στον οποίο δεσπόζει, ονομάζεται Τυριάς και χρησίμευε ως φυσικό ψυγείο για τη φύλαξη τυριών, ενώ στη διάρκεια της Κατοχής οι ντόπιοι έκρυβαν εκεί μέσα διάφορα αντικείμενα.

Η ίδρυση του χιονοδρομικού κέντρου του Παρνασσού, έφερε τεράστια τουριστική ανάπτυξη στην Αράχωβα και στην ευρύτερη περιοχή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Καλύβια Λιβαδιού Αράχωβας, τα οποία έχουν μεταμορφωθεί κατά την διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών. Το χωριό ήταν ο κύριος τροφοδότης της Αράχωβας σε κτηνοτροφικά και αγροτικά προϊόντα. Επιπλέον, το χωριό χρησιμοποιήθηκε ως φυσικό σκηνικό σε δεκάδες ταινίες που γυρίστηκαν εκεί, αλλά και για πολλά πολιτιστικά δρώμενα που διοργανώνονταν. Από την δεκαετία του 1980, όμως, γνώρισε τέτοια τουριστική ανάπτυξη που μεταμορφώθηκε πλήρως. Πέρα από τα παραδοσιακά, γραφικά, πέτρινα σπίτια με τις κεραμοσκεπές που θα συναντήσετε στα Καλύβια Λιβαδιού, θα διαπιστώσετε πως η πλειοψηφία των σπιτιών είναι Φινλαδικής αρχιτεκτονικής.

Μετά την πολύωρη περιήγηση στην Αράχωβα και στα αξιοθέατά της διαλέξτε μια από τις αναρίθμητες ταβέρνες της περιοχής και απολαύστε πεντανόστιμα ψητά, παραδοσιακές πίτες και φυσικά το περίφημο τυρί της περιοχής την φορμαέλα.

Tip: Αγοράστε ντόπιο μπρούσκο κρασί, τσίπουρο, χειροποίητο τραχανά και χυλοπίτες, και καρπίτια, ονομαστά χαλιά με παραδοσιακά αραχοβίτικα σχέδια.

Κοντά στο χωριό Στείρι, στα δυτικά του Ελικώνα, βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα μνημεία βυζαντινής τέχνης , η Μονή Οσίου Λουκά. Περίφημη μονή, κυρίως λόγω των ψηφιδωτών της, περιλαμβάνεται στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ, από κοινού με τα μοναστήρια της Νέας Μονής της Χίου και του Δαφνίου στην Αθήνα. Η μορφή της τέχνης του θεωρείται πρότυπο για τα βυζαντινά μνημεία του 11ου αι. στην Ελλάδα.

Η Μονή είναι αφιερωμένη στον Όσιο Λουκά τον εν Στειρίω (7 Φεβρουαρίου 953). Αποτελείται από δύο ναούς (το ναό της Παναγίας και το Καθολικό), την Κρύπτη, το καμπαναριό, τα κελιά και κάποια άλλα κτίσματα.

Κατά την Επανάσταση του 1821 το μοναστήρι ήταν το ορμητήριο των επαναστατών της Ρούμελης, αλλά και χρηματοδότης του Αγώνα. Εδώ συγκεντρώθηκαν οι διωκόμενοι μετά την πυρπόληση της Λιβαδειάς από τον Ομέρ Βρυώνη, τον Ιούνιο του 1821. Από εδώ ξεκίνησε, λίγους μήνες αργότερα ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και ανακατέλαβε την Λιβαδειά. Το μοναστήρι υπέστη σοβαρές ζημιές από τους Τούρκους και αργότερα από τους Γερμανούς.

Κατά την διάρκεια εργασιών συντήρησης , το 1965, αποκαλύφθηκε η σπουδαία τοιχογραφία του Ιησού του Ναυή, που χρονολογείται από τον 11ο αι.

Η κατασκευή του Καθολικού (αρχές 11ου αι.) αποδίδεται, σύμφωνα με την παράδοση, σε τρείς αυτοκράτορες του Βυζαντίου: Τον Ρωμανό Β΄ (959-963), τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο (976-1028) και τον Κωνσταντίνο Θ΄ το Μονομάχο (1042-1056). Είναι το αρχαιότερο γνωστό δείγμα του οκταγωνικού σταυροειδούς εγγεγραμμένου τύπου και περιέχει τα πιο καλοδιατηρημένα σύνολα ψηφιδωτών από την περίοδο της Μακεδονικής Αναγέννησης στο Βυζάντιο.

Το Καθολικό είναι οικοδομημένο πάνω από μια μεγάλη Κρύπτη, σε σχήμα εγγεγραμμένου ναού, με θόλους στην οροφή. Είναι αφιερωμένη στην Αγία Βαρβάρα και περιέχει τρεις τάφους, ο ένας από τους οποίους είναι του Οσίου Λουκά.

Το μοναστήρι γιορτάζει τις ακόλουθες ημερομηνίες: 7 Φεβρουαρίου (Πανήγυρις), 3 Μαίου (Ανακομιδή Ιερού Λειψάνου και επέτειος εγκαινίων του καθολικού της Μονής), Κυριακή των Προπατόρων (Επανακομιδή του Ιερού Λειψάνου), 15 Αυγούστου (Πανήγυρις του Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου) Τηλέφωνα : 2267022228, 2267021305