Ο φάρος κτίστηκε το 1919 σε ύψος 58μ. Πάνω από τη θάλασσα και τα πρώτα χρόνια άναβε με φυτίλι και αργότερα με μηχανισμό πετρελαίου - ατμού. Στη συνέχεια από το 1986 λειτουργεί με ηλιακή ενέργεια.

Για να επισκεφτείτε το φάρο με τα πόδια από το Λιβαδάκι ή από τη Πάνω Μεριά θέλετε 15´με τα πόδια.

Είναι ένα δυσπρόσιτο ανεξερεύνητο σπήλαιο μεγάλης αρχαιολογικής αξίας όπου στο εσωτερικό του βρέθηκαν ανθρώπινα οστά,σπασμένα αγγεία και άλλα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ήταν χώρος λατρείας τον 4ο π.Χ. Αιώνα.

Επίσης έχουν βρεθεί ρωμαϊκές δεξαμενές και σταλακτίτες.

200 μέτρα πάνω από τη θάλασσα βρίσκεται το Κάστρο, ένας μεσαιωνικός οικισμός του 1212 που χτίστηκε από τον Μάρκο Σανούδο για να προστατεύει τους κατοίκους του νησιού από τους πειρατές.
Το Κάστρο έχει δύο εισόδους την κεντρική ¨Λότζια¨ και τη δευτερεούσα ¨το Παραπόρτι¨.

Η θέα είναι εκπληκτική και τα διώροφα σπιτάκια είναι κτισμένα κολλητά το ένα δίπλα στο άλλο δημιουργώντας τα τείχη του Κάστρου.

Μέσα στο Κάστρο μπορείτε να επισκευθείτε την εκκλησία της Ελεούσας που χτίστηκε το 1530, καθώς επίσης και της Παντάνασσας και της Αγίας Σοφίας.

Το κάστρο έχει χαρακτηρισθεί διατηρητέο και προστατεύεται από την εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

Εκπληκτική θέα σε όλο το νησί και μαγευτικό ηλιοβασίλεμα από τη σπουδαιότερη εκκλησία του νησιού που κατασκευάστηκε το 1816 από τον Τηνιακό μαρμαρογλήπτη Καπαριά και είναι το σήμα κατατεθέν του νησιού.

Η εικόνα της Παναγίας θεωρείται θαυματουργή.

Η ανάβαση λίγο δύσκολη αλλά αν δεν τη κάνετε θα το μετανιώσετε !!

Η Φολέγανδρος είναι ένα μικρό νησί των κυκλάδων που έχει διατηρήσει το χαρακτήρα του με σύγχρονες υποδομές και οργανωμένες τουριστικές υπηρεσίες.

Η Χώρα είναι από τις ομορφότερες των Κυκλάδων. Το φυσικό τοπίο, οι πέτρινες σκάλες, τα ξύλινα μπαλκόνια και οι γλάστρες με τα πολύχρωμα λουλούδια δίνουν χρώμα στον οικισμό.
Στα πεζούλια συναντάς ανθρώπους φιλόξενους και ζεστούς, όπου γίνονται όλοι μια παρέα.

Μπαίνοντας στη Χώρα συναντάτε ένα σκηνικό θεάτρου, τις τρεις πλατείες με την εκπληκτική ατμόσφαιρα.
Στη πλατεία του Κρητικού μπορείτε να απολαύσετε το φαγητό σας κάτω από τη σκιά των δέντρων κατά τη διάρκεια της μέρας, δίπλα ακριβώς από την εκκλησία Θεοσκέπαστη μια από τις παλαιότερες του νησιού.

Πιο κάτω στην πλατεία Κονταρίνη ή Πιάτσα βρίσκεται η εκκλησία Άγιος Αντώνιος όπου το βράδυ αποκτά ζωή από τα μαγαζιά τις ταβέρνες και τα μπαράκια.

Δίπλα ακριβώς είναι η πλατεία Δούναβη με τα τρια πηγάδια, τις δυο εκκλησιές τον Ταξιάρχη και τον Αγίου Νικολάο και τα μαγαζάκια για να απολαύσετε το καφέ ή ποτό και το φαγητό σας.

Στην Χώρα δεν επιτρέπεται η κυκλοφορία μηχανοκίνητων οχημάτων

Το βρώμικο της πλατείας Μαβίλη….

Κάποια στιγμή ένας φίλος από το εξωτερικό με είχε ρωτήσει σε ποιο μέρος μπορεί να δει κόσμο από όλες τις κάστες και ηλικίες της πόλης, τότε αυθόρμητα απάντησα "στο μετρό" και με κοίταξε με απορία. Όπα όπα σκέφτομαι ξανά πως ένα είναι αυτό το μέρος, η καντίνα ή αλλιώς το "βρώμικο της πλατείας Μαβίλη!

Εκεί θα δεις τον κουστουμάτο που κατέβηκε από την Κηφισιά, το 16χρονο μετά την πρώτη μεγάλη την νυχτερινή έξοδο, την κυρία με το μαλλί κομμωτηρίου βουτηγμένη στο κρεμμύδι, τον πλούσιο, αυτόν που μετράει τα ψιλά του και όλο τον κόσμο που οι πρώτες πρωινές ώρες μετά την έξοδο τον βρίσκουν πεινασμένο, όλοι είναι σε αυτή την ουρά ή τριγύρω από την καντίνα άλλοι όρθιοι άλλοι καθιστοί στα πράσινα χαμηλά καγκελάκια να τρώνε, να μιλούν, να γελούν, νηφάλιοι οι μεθυσμένοι αγκαλιά με το σάντουιτς από την καντίνα και μια μπύρα (για την χώνεψη).

Αν η Ελλάδα φημίζεται για κάτι εκτός από τις ομορφιές της και τον ήλιο της αυτό είναι η νυχτερινή της ζωή και είμαστε περήφανοι για αυτό. Όλοι εμείς λοιπόν οι ξενύχτηδες που τελειώνοντας την έξοδό μας τις πρώτες πρωινές ώρες, πεινάμε ! Τι καλύτερο λοιπόν από ένα βρώμικο για όνειρα γλυκά; Τίποτα θα σου πω εγώ, τίποτα.

Η καντίνα αυτή παρέχει τις υπηρεσίες της στους ξενύχτηδες αυτής της πόλης από το 1989 από τις 20:00 μέχρι τις 07:30.

Το αγαπημένο μας είναι το διπλό βραστό με απ'όλα.

Ο χώρος γύρω από την καντίνα είναι ο τέλειος χώρος και για καινούριες γνωριμίες, αφού η πείνα ικανοποιηθεί όλοι εκείνοι οι διαφορετικοί τύποι είναι μαζεμένοι τώρα σε ένα κοινό μέρος, άρα έχουν τουλάχιστον ένα κοινό (εκτός ότι πλέον είναι χορτάτοι) και έτσι ξεκινάνε οι γνωριμίες και το κους κους (βοηθάει και το αλκοόλ που συνήθως ρέει στις φλέβες τους).

* Θα χορτάσεις ό,τι και να πάρεις
* Τους αγαπάμε που μας ταΐζουν τόσα χρόνια 

Διεύθυνση: Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας, Πλατεία Μαβίλη, Αθήνα

κείμενο: Αγγέλικα Ανυφαντάκη

Διάσπαρτες κατοικίες ή συγκροτήματα αγροικιών που αποτελούνταν από δωμάτια διαμονής, κουζίνα, αχυρώνα, αποθήκες, αλώνια και φούρνους αποτελούσαν τη βάση της αγροτικής οικονομίας του νησιού.

Πολλές από τις ῾κατοικιές῾ έχουν κριθεί διατηρητέες και αυτό που τις κάνει να διαφέρουν από τις αγροικίες των υπόλοιπων Κυκλάδων είνα οι μεγάλοι φούρνοι που χρησιμοποιούνταν για το ψήσιμο των κρίθινων παξιμαδιών των ῾Παύλων῾.

Οι περισσότερες βρίσκονται στη Βαγιά, στη Βρύση και στη Καμένη Λαγκάδα.

Οι παραλίες της νότιας Ανάφης είναι αμμουδερές ενώ οι δυτικές έχουν κροκάλες και βότσαλα. Σε καμία παραλία δεν υπάρχει πρόσβαση με όχημα. Οι περισσότερες δεν είναι οργανωμένες και γι αυτό είναι πανέμορφες με πεντακάθαρα νερά και μια αίσθηση ηρεμίας.

Παραλίες με εύκολη πρόσβαση είναι ο Άγιος Νικόλαος, που βρίσκεται δίπλα στο λιμάνι του νησιού και το Κλεισίδι και ο Ρούκουνας. Οι πιο διάσημες παραλίες με ψιλή άμμο και ρηχά νερά η μια και άμμο και λίγα βότσαλα η άλλη. Στο Ρούκουνα μπορείτε να κατασκηνώσετε

Επίσης η παραλία των Αγίων Αναργύρων είναι μικρή ήσυχη γραφική και είναι το μικρό στολίδι του νησιού. Υπάρχει μια μικρή δυσκολία στην κατάβαση αλλά αξίζει το κόπο να το προσπαθήσετε. Ακριβώς πάνω από την παραλία υπάρχει το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων

Η ῾παραλία του γιατρού῾ ή αλλιώς Φλαμουρού είναι επίσης μια όμορφη παραλία και όταν ο καιρός είναι καλός μπορείτε να πάτε με τα πόδια στο Κατσούνι.

Καταλυμάτσα είναι το αρχαίο λιμάνι και ανάλογα με τον καιρό σχηματίζονται μικροί κολπίσκοι.

α. Χώρα – Ρούκουνας – Μέγας Ποταμός - Μονή Ζωοδόχου Πηγής (Καλαμιώτισσας).
Η πορεία έχει την αφετηρία της έξω από τη Χώρα, στο σημείο διασταύρωσης του επαρχιακού δρόμου προς το Μοναστήρι με το δρόμο που οδηγεί στο λιμάνι. Εκεί υπάρχει και σήμανση που οδηγεί στο μονοπάτι. Η διαδρομή, κατά το μεγαλύτερο μέρος της παράκτια, διασχίζει το νότιο τμήμα του νησιού, με άμεση πρόσβαση στις παραλίες Μικρός και Μεγάλος Ρούκουνας, Καταλυμάτσα, Μέγας Ποταμός, Άγιοι Ανάργυροι και Πρασιές. Αρκετά τμήματα του μονοπατιού είναι λιθόστρωτα. Το Μοναστήρι είναι ο σημαντικότερος προορισμός και κατάληξη της διαδρομής. Το μονοπάτι στο τμήμα από Χώρα μέχρι Ρούκουνα διακόπτεται σε αρκετά σημεία από τον αυτοκινητόδρομο και άλλες παρεμβάσεις, αλλά γενικά βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Η πορεία είναι ομαλή, διασχίζοντας περιοχές χωρίς άξιες λόγου εδαφικές κλίσεις. Η διαδρομή λειτουργεί αμφίδρομα: Μονή Ζωοδόχου Πηγής – Μέγας Ποταμός – Ρούκουνας – Χώρα.
Διάρκεια διαδρομής: 2 ώρες 15΄- 2 ώρες 30΄.

β. Καστέλλι – Ιερά Οδός [Άγιος Μάμας – Μονή Ζωοδόχου Πηγής].
Η διαδρομή ξεκινά από το σημείο σήμανσης προς Καστέλλι, πάνω στον αυτοκινητόδρομο Χώρας – Μοναστηριού. Το μονοπάτι που διασχίζει τον αρχαιολογικό χώρο είναι σε πολύ καλή κατάσταση και η διέλευση παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Με κατεύθυνση βόρεια, η διαδρομή προσεγγίζει εύκολα το ξωκκλήσι του Άη Μάμα, θέση αρχαίου ιερού όπου υπάρχουν και κατάλοιπα αρχαίων τάφων. Από εκεί, γίνεται χωρίς προβλήματα η διέλευση από την Ιερά Οδό – τον αρχαίο δρόμο επικοινωνίας του άστεως με τον επιφανή ναό του Απόλλωνα – όπου κατά διαστήματα συναντώνται λιθόστρωτα τμήματά της. Η πορεία κινείται πάνω στο βουνό Χαλέπα και πλησιάζοντας στον ισθμό όπου βρίσκεται το Μοναστήρι, ευρύτατο είναι το θαλάσσιο οπτικό πεδίο κι από τις δύο πλευρές της διαδρομής. Η διαδρομή λειτουργεί αμφίδρομα: Μ. Ζωοδόχου Πηγής – Άγ. Μάμας -Καστέλλι.
Διάρκεια διαδρομής: 1 ώρα 30΄.

γ. Άγιος Μάμας – Άγιος Δημήτριος – Άγιος Αντώνιος.
Από τον Άγιο Μάμα, με βορειοδυτική κατεύθυνση, η πορεία ακολουθεί χωματόδρομο που καταλήγει στη περιοχή του Αγίου Δημητρίου, με συστάδα παραδοσιακών κατοικιών. Από εκεί, το μονοπάτι, καλά συντηρημένο και με κατηφορική κλίση, διασχίζει περιοχή με ευρύ οπτικό πεδίο βόρεια προς το πέλαγος, συναντώντας σειρά από κατοικιές και κατάλοιπα αρχαίων κτισμάτων. Η άφιξη στο Καστράκι, κρημνώδη τοποθεσία με το μονύδριο του Αγίου Αντωνίου, επιφυλάσσει στον οδοιπόρο μοναδική εμπειρία. Για να επισκεφθεί κανείς τον ίδιο το ναό – με την ιδιότυπη αρχιτεκτονική και τις βυζαντινές τοιχογραφίες του 14ου αιώνα – θα πρέπει να έχει γίνει προσυνεννόηση με τον επιστάτη του.
Διάρκεια διαδρομής: 1 ώρα 15΄.

δ. Μονή Ζωοδόχου Πηγής – Κάλαμος (παλαιά Μονή Καλαμιώτισσας).
Η διαδρομή παρουσιάζει ορειβατικά χαρακτηριστικά. Ξεκινά από το Μοναστήρι, περνώντας πάνω από τον ανοιχτό στο βοριά όρμο Χάλαρα. Ανηφορικό, σε πολλά σημεία με ιδιαίτερα απότομες κλίσεις, το μονοπάτι αναρριχάται σε απότομα και συχνά επικίνδυνα σημεία, τα οποία όμως προφυλάσσονται με κιγκλιδώματα. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται όταν φυσά ισχυρός άνεμος. Η θέα προς κάθε κατεύθυνση, τόσο κατά τη διάρκεια της ανάβασης όσο και στο σημείο κατάληξής της (παλαιά Μονή Καλαμιώτισσας), αποζημιώνει τον περιηγητή. Η είσοδος στο ναό της Παναγίας δεν είναι δυνατή χωρίς προσυνεννόηση.
Διάρκεια διαδρομής: 1 ώρα 15΄- 1 ώρα 30΄.

ε. Χώρα – Σταυρός – Ραχίδι – Λάκκους.
Ξεκινώντας από το κέντρο του χωριού, η διαδρομή ακολουθεί κατεύθυνση βόρεια προς την καρδιά της αναφιώτικης ενδοχώρας. Το μονοπάτι είναι ανηφορικό και καλά διατηρημένο, μέχρι το βυζαντινό ξωκκλήσι του Σταυρού, βασικό σταθμό της διαδρομής. Από εκεί και για 500 περίπου μέτρα, η πορεία ακολουθεί αγροτικό δρόμο και φτάνει στη θέση Ραχίδι, περνώντας δυτικά από τον ορεινό όγκο της Βίγλας. Το τοπίο χαρακτηρίζεται από τη παρουσία πλήθους από αγροτικές κατοικιές. Στη συνέχεια, η διαδρομή συνεχίζεται ξανά σε μονοπάτι, που καταλήγει με κατηφορική κλίση στην άλλοτε σφύζουσα από ζωή αγροτική περιφέρεια Λάκκους. Η διαδρομή λειτουργεί αμφίδρομα: Λάκκους – Ραχίδι – Σταυρός – Χώρα.
Διάρκεια διαδρομής: 1 ώρα 30΄- 1 ώρα 45΄.

Πηγή: anafi.gr 

Στην ανατολική πλευρά του νησιού, υψώνεται ο επιβλητικός Κάλαμος (480μ) ο οποίος είναι δεύτερος ψηλότερος βράχος στη Μεσόγειο μετά το Γιβραλτάρ και είναι το εντυπωσιακότερο φυσικό αξιοθέατο του νησιού και αποτελεί πρόκληση για τους αναρριχητές.

Στην κορυφή του βράχου βρίσκεται το Μοναστήρι της Παναγίας της Καλαμιώτισσας, που σύμφωνα με την παράδοση η εικόνα της Παναγίας βρέθηκε κοντά στο μοναστήρι κρεμασμένη σε ένα καλάμι, γι αυτό και ονομάστηκε Καλαμιώτισσα.

Το μοναστήρι χρονολογείται από το 1715 και εγακταλείφθηκε το 19ο αιώνα, όπου όλες οι εικόνες του μεταφέρθηκαν στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, που βρίσκεται στους πρόποδες του βράχου στο τέρμα του κεντρικού δρόμου και είναι κτισμένο στον περίβολο του αρχαίου ναού του Απόλλωνα. (Το άγαλμα του Αιγλήτη Απόλλωνα εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο)

Φτάνουμε εκεί μετα από πεζοπορία μιάμισης ώρας μέσα από ένα επιβλητικό ορεινό τοπίο και θέα προς το πέλαγο και τα γύρω νησιά.

Το πανηγύρι της Παναγίας είναι πολύ σημαντικό για το νησί. Γιορτάζεται στις 7 & 8 Σεπτεμβρίου και οι προετοιμασίες ξεκινούν πολλές μέρες πριν.
Την παραμονή σχεδόν όλοι οι κάτοικοι παίρνουν τα πράγματα τους και μετακομίζουν στο μοναστήρι. Εκεί μετά την ακολουθία στην Εκκλησία ο κόσμος γευματίζει με κατσίκι απο τα κτήματα του μοναστηριού. Μετά ακολουθεί η τσαμπούνα και ο χορός. Ανήμερα μετά τη Θεία Λειτουργία όλοι επιστρέφουν στη Χώρα όπου συνεχίζεται το γλέντι.