Τα ορεινά χωριά της Αργιθέας, Καρδίτσα

(0 ψήφοι)

photo:Γεφύρι  Πετρωτού Xenofwn79

 

Στα βορειοδυτικά του νομού Καρδίτσας, εκεί που ο θεσσαλικός κάμπος σταματά μπροστά τον τεράστιο όγκο των Αγράφων, θα βρεθείτε σε έναν τόπο βραχώδη, με χιονισμένες βουνοκορφές, δάση και γκρεμούς. Είστε στην Αργιθέα, μια περιοχή που μέχρι πρόσφατα δεν διέθετε καμία τουριστική υποδομή. Είναι, όμως, ιδανικός προορισμός για όσους αναζητούν την περιπέτεια και την απομόνωση στην καρδιά της αδάμαστης φύσης. Σήμερα, λίγοι, φιλόξενοι ξενώνες, θα σας υποδεχτούν με χαρά. Το οδικό δίκτυο δεν είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένο και πιθανόν να συναντήσετε μερικούς πολύ κακοτράχηλους δρόμους.

Ανατολική Αργιθέα:
Με αφετηρία το Μουζάκι, θα ακολουθήσετε τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στο χωριό Πευκόφυτο (650 μ.) και θα συνεχίσετε προς τον Άγιο Νικόλαο (1.550 μ.), σε ένα μέρος κατάφυτο από οξιές. Ο κατηφορικός δρόμος θα σας βγάλει στο μεγαλοχώρι Βλάσι (1.050 μ.), χτισμένο πάνω στην απότομη πλαγιά του βουνού Σχιζοκάραβο.

Κάνοντας μια μικρή παράκαμψη μπορείτε να περάσετε το ιστορικό χωριό Πετρίλο (2.152 μ.), το οποίο είναι χτισμένο στις πλαγιές του βουνού Βουτσικάκι. Στην πηγή ”Βρύσες” υπάρχει καταρράκτης ύψους 20 μέτρων. Από τη θέση ”Κούλια” βλέπει κανείς την ευρύτερη περιοχή.

Απέναντι, στην απόκρημνη πλαγιά του βουνού Κουκουρέλος, γαντζωμένο στα βράχια, θα δείτε το χωριό Κουμπουριανά (970 μ.). Η θέα από την κεντρική πλατεία του χωριού θα σας κόψει την ανάσα. Η Ιερά Μονή Κωστή βρίσκεται μεταξύ Κουμπουριανών και Στεφανιάδας και είναι αφιερωμένη στη Γέννηση της Θεοτόκου. Η χρονολογία ίδρυσης είναι άγνωστη. Ωστόσο στην επιγραφή αγιογράφησης αναφέρεται το έτος 1759 και στην κολυμπήθρα το έτος 1007.

Από το Πετρίλο, ένας ήπιος χωματόδρομος θα σας οδηγήσει στην ιστορική μονή Σπηλιάς. Μια σύντομη παράκαμψη, πριν φτάσετε στην λίμνη Στεφανιάδα, για να δείτε το πρόσφατα αναπαλαιωμένο νερόμυλο του Παληαντώνη και το χωριό Λεοντίτο, κρυμμένο στα έλατα. Το καφενεδάκι στην πλατεία του χωριού με το τεράστιο πλατάνι, αποτελεί ιδανικό μέρος για ξεμούδιασμα από το οδήγημα.

Η μονή Σπηλιάς χρονολογείται από τον 17ο αι. και είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.300 μ. Στο εσωτερικό ξεχωρίζουν οι δύο ναοί. Ο μικρότερος, σταυροειδούς ρυθμού με υπερυψωμένη στέγη, που είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, είναι και ο παλαιότερος (υπολογίζεται στα 1604). Ο μεγάλος ναός -αυτός της Ζωοδόχου Πηγής- έχει κτισθεί το 1736 και είναι τρίκλιτη βασιλική με περίτεχνο ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο τέμπλο του 1779. Στα θεμέλια του μοναστηριού βρίσκεται η ιερή σπηλιά όπου σύμφωνα με την παράδοση οι κτήτορες του μοναστηριού βρήκαν, μετά από αποκάλυψη της Παναγίας, τη θαυματουργή εικόνα. Εδώ έκανε συχνά τα πολεμικά του συμβούλια ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Αποτελεί σημείο αναφοράς για τον αγώνα του 1821, καθώς σε αυτό είχε την έδρα της η Επαναστατική Κυβέρνηση το 1876. Η περιοχή γύρω από το μοναστήρι έχει θεωρηθεί τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.

Η λίμνη Στεφανιάδα δημιουργήθηκε από μεγάλη κατολίσθηση που έγινε τον χειμώνα του 1963. Έχει επιφάνεια 175 στρέμματα και βάθος 120 μέτρα. Εδώ ο δρόμος γίνεται πιο δύσβατος. Θα σας οδηγήσει στην κοίτη του Αχελώου, σε ένα μέρος όπου θα είστε εσείς, ο ποταμός και η φύση.

Δυτική Αργιθέα:
Με αφετηρία το Μουζάκι παίρνετε τον δρόμο που, μετά από πολλές στροφές, σας οδηγεί στο χωριό Δρακότρυπα. Εδώ, κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας λειτουργούσαν μικρές βιοτεχνίες κατασκευής σπαθιών. Στην Δρακότρυπα μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστορική μονή της Αγίας Τριάδας.

Η Αργιθέα (950 μ.) είναι το επόμενο χωριό που θα συναντήσετε και μετά ακολουθούν πολλά μικρά χωριουδάκια, με ελάχιστους κατοίκους, μέχρι να φτάσετε στο Μεσοβούνι. Είναι ένα από τα παλιότερα χωριά της Αργιθέας. Εκεί θα βρείτε την ιστορική μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Το επόμενο χωριό, το Ανθηρό, ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής.

Αν αποφασίσετε να συνεχίσετε την περιήγησή σας θα κατευθυνθείτε προς την κοίτη του Αχελώου. Στην διαδρομή θα περάσετε από τις σήραγγες που εξυπηρετούν τα έργα εκτροπής του Αχελώου. Στο βάθος της χαράδρας του Λιασκοβίτικου ρέματος, θα δείτε το περίφημο πέτρινο γεφύρι του Πετρωτού (14ος αι.). Ψηλότερα, πάνω σε αντέρεισμα της χαράδρας, κρέμεται το χωριό Πετρωτό, όπου κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους υπήρχαν οι πόλεις Αλόπη και Εθοπία. Πιο χαμηλά, κοντά στο χωριό Πηγή, υπήρχε το πέτρινο γεφύρι του Κοράκου. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα γεφύρια των Βαλκανίων, αλλά ανατινάχτηκε κατά την διάρκεια του εμφυλίου.

Όπως προαναφέραμε παρότι τα μεγαλύτερα τμήματα του οδικού δικτύου είναι ασφαλτοστρωμένα, οι στενοί δρόμοι, η απότομη κλίση και οι πιθανές κατολισθήσεις, απαιτούν μεγάλη προσοχή. Η περιοχή δεν ενδείκνυται για χειμερινή εκδρομή. Ιδανικά μπορείτε να την επισκεφτείτε άνοιξη, ή, καλοκαίρι που οι ντόπιοι επιστρέφουν στα σπίτια τους και τα χωριά ζωντανεύουν.