Τοπικές Εκδηλώσεις

ΑΠΟΚΡΙΕΣ: Οι απόκριες γιορτάζονταν στον Πόρο από πολύ παλιά και οι μασκαράδες είχαν πάντα τον πρώτο λόγο. Όταν άνοιγε το Τριώδιο, ντύνονταν με παρδαλά ρούχα, φόραγαν αυτοσχέδιες μάσκες και έβγαιναν στους δρόμους κατά ομάδες. Κατά ομάδες τραγουδώντας αποκριάτικα τραγούδια. Ποτέ όμως δεν οργανώθηκε καρνάβαλος, παρά μόνο μερικές φορές κάποια γαϊτανάκια.
 
Πολλοί Χιώτες, Σμυρνιοί και γενικά Μικρασιάτες «έφεραν» τους «κουδουνάτους» που ήταν μασκαράδες με κουδούνια. Πολλοί Μωραϊτες, συνήθιζαν να μουτζουρώνονται με καπνιά από το τζάκι.
Την Τσικνοπέμπτη «τσίκνιζαν» το ψητό κρέας για να μυρίσει στη γειτονιά, γιορτάζοντας την «κρεατινή» Αποκριά και μετά την «Τυρινή», οι νέοι έκλεβαν ένα μακαρόνι και το έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι τους για να ονειρευτούν ποια θα πάρουν. Εκείνες τις ημέρες οι νέοι έφτιαχναν και αερόστατα. Ένα ελαφρύ στεφάνι, ένα λεπτό χρωματιστό χαρτί και ένα στουπί ποτισμένο με πετρέλαιο μέσα σε ένα τενεκεδάκι και ήταν έτοιμα. Τα άφηναν να πάνε ψηλά και συναγωνίζονταν ο ένας τον άλλον ποιος θα κάνει το μεγαλύτερο και ποιο θα πάει ψηλότερα.
Τα Κούλουμα της Καθαρής Δευτέρας είναι παλιό έθιμο. Το πέταγμα των χαρταετών άρχισε να προβάλει δειλά – δειλά μετά το 1850. Οι «αετοί» ήταν αυτοσχέδιοι και κυρίως «σαΐτες». Ένα έθιμο που τηρούσαν όσοι Υδραίοι έμεναν στην περιοχή του Πόρου ήταν το «ξάρτυσμα», το καθάρισμα των μαγειρικών σκευών από τα λίπη. Η Καθαρή Δευτέρα, λεγόταν τότε Σκυλοδευτέρα, γιατί έριχναν τα υπολείμματα των φαγητών στα σκυλιά.
 
Το Μάρτιο είχαν το «Μαρτογάϊτανο», έναν ασπροκόκκινο βραχιόλι από κλωστές που φοριόταν στο αριστερό χέρι από πολύ παλιά για να μην τους κάψει ο ήλιος.